ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ

Φοβάμαι μήπως χαθεί η ιδεολογία στη γη και γίνουμε ανθρωπάκια που θα θέλουμε να καλοπεράσουμε, που θα θέλουμε να κάνουμε καταναλωτική ζωή.

Κι εμείς οι Έλληνες ακόμα, να χάσουμε αυτό που λέγεται αξιοπρέπεια, αυτό που λέγεται αγωνιστικότητα. Ναι, αυτό φοβάμαι περισσότερο από όλα…”

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ…

Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Η αλήθεια για τα μεταλλεία της Χαλκιδικής


Σε 15,5 δις ευρώ ανέρχεται σύμφωνα με τις κοινές εκτιμήσεις, υπέρμαχων

 και πολέμιων,  η αξία των μεταλλευμάτων που βρίσκονται στην Χαλκιδική.  Ο Χρυσός βέβαια δεν βγαίνει από την Γη με το κόσκινο όπως την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Σήμερα επιβάλλεται χημική παρέμβαση σε μια δασική περιοχή που θυμίζει μεσογειακή ζούγκλα από την βιοποικιλότητά της.
Η περιεκτικότητα του εδάφους σε χρυσό στην περιοχή, είναι 0.8 γραμμάρια ανά τόνο.
Επί 2.500 χρόνια έχουν εξορυχτεί περίπου 30 εκ. τόνοι, από τα οποία τα περίπου 20 εκ. βγήκαν από το 1927 επί εποχής Μποδοσάκη.
 Δηλαδή επί 2000 χρόνια είχαν εξορυχτεί από την περιοχή περίπου 5-6 εκ. τόνοι ενώ στα επόμενα 20 χρόνια θα εξορυχτούν 200 εκ τόνοι.
Θα μου πείτε τώρα "οι αριστεροί και οι οικολόγοι που χτυπιούνται με τα ΜΑΤ στην Χαλκιδική δεν θέλουν  την ανάπτυξη. Θέλουν την Ελλάδα να παραμένει φτωχή για να κάνουν το κομμάτι τους. Για να δούμε αν είναι έτσι.
Καταρχήν είναι σκανδαλώδες ότι το κέρδος του Ελληνικού Δημόσιου σύμφωνα με τον Μεταλλευτικό Κώδικα θα είναι μηδενικό. Ο ορυκτός πλούτος ανήκει αποκλειστικά στις εταιρείες που τον εκμεταλλεύονται και δεν προβλέπεται η απόδοση δικαιωμάτων από την εκμετάλλευσή του.
Γι’ αυτό άλλωστε η Τρόικα αρνήθηκε να αποδεχθεί τα μεταλλεία της Χαλκιδικής στις εγγυήσεις που έδωσε η ελληνική κυβέρνηση για τη δανειακή σύμβαση.
Μήπως θα ήταν λοιπόν ωφελιμότερη η εθνικοποίηση του πλούτου με σεβασμό στο περιβάλλον .
Όσο για το το χρονικό της υπόθεσης; Το ελληνικό δημόσιο μεταβίβασε επί υφυπουργού οικονομικών Χρήστου Πάχτα στον κ. Μπόμπολα την εκμετάλλευση της  έκτασης έναντι 11 εκ ευρώ παρότι αυτή αποτιμήθηκε στα 408 (!) από διεθνή οίκο 6 μήνες μετά, και σταδιακά μεταβιβάστηκε έναντι περιπου 95 εκ ευρώ στην European Goldfields με τον ΑΚΤΩΡΑ να ελέγχει  το 5%.
  Η σημερινή αξία των μεταλλείων αποτιμάται στα (κρατηθείτε) 2.300.000.000 ευρώ  στο χρηματιστήριο του Τορόντο μετά την απόκτηση του 95% των μετοχών από την πολυεθνική εταιρεία με έδρα τον Καναδά πίσω από την οποία βρίσκονται funds και τράπεζες όπως η JP Morgan και η Goldman Sachs  την ώρα που η Ελλάδα πένεται και διασύρεται διεθνώς!
Η ...ζωή και ο "Καλλικράτης" εν τω μεταξύ, ένωσε τα μαντεμοχώρια (χωριά των εργατών στα ορυχεία) μαζί και με άλλα χωριά που μόνο χάνουν από τα μεταλλεία  σε έναν κοινό Δήμο, το Δήμο Αριστοτέλη του όποιου Δήμαρχος σήμερα είναι ο κ. Χρήστος Πάχτας υπέρμαχος των εξορύξεων!
Είδατε πως τα φέρνει η ζωή!

Το μεταλλείο που θα κατασκευάσει η European Goldfields δεν θα είναι μόνο υπόγειο αλλά κυρίως επιφανειακή εκμετάλλευση που θα αποσπά τον χρυσό κατόπιν επεξεργασίας του εδάφους, μετατρέποντας τη γη σε απόρριμμα και αφήνοντας τοξικά κατάλοιπα, κυρίως κυάνιο, αρσενικό και θειικό οξύ.
Όσο για τους υδάτινους πόρους;
Η μέση κατανάλωση νερού ανά κιλό παραγόμενου χρυσού είναι 691.000 λίτρα!
18 τόνοι εξορύγματος χρειάζονται για να γίνει μόνο  ένα χρυσό δαχτυλίδι.
Οι συνέπειες δε ενός πιθανού ατυχήματος θα  είναι τρομακτικότερες  Το 2000, στη Baia Mare της Ρουμανίας διέρρευσαν από εξορυκτική μονάδα χρυσού 100.000 κυβικά μέτρα χημικού νερού στον ποταμό Tisla και από εκεί στον Δούναβη, πλήττοντας και την Ουγγαρία και τη Σερβία.
Το περιβαλλοντικό ατύχημα στη Baia Mare θεωρείται το πιο καταστροφικό στην ιστορία της Ευρώπης μετά του Τσέρνομπιλ.  Η βλαπτικότητα  λοιπόν των μεταλλείων στις Σκουριές της Χαλκιδικής δεν αφορά μόνο τα γύρω χωριά, αλλά το σύνολο της Χαλκιδικής.
 Βέβαια ποιός νοιάζεται για όλα αυτά  όταν μιλάμε για 15,5 δισ. ευρώ με μοναδικό αντάλλαγμα την καταβολή μισθών των 800 εως 1000 ευρώ για 20 - 30 χρόνια σε μερικές εκατοντάδες εργαζόμενους, οι οποίοι θα πεταχτούν στα αζήτητα όταν η εταιρεία φύγει, αφήνοντας πίσω της μια κόλαση.

 Του Δημοσιογράφου Γιώργου Καραμέρου

Δεν υπάρχουν σχόλια: