ΑΠΟΦΘΕΓΜΑ

Φοβάμαι μήπως χαθεί η ιδεολογία στη γη και γίνουμε ανθρωπάκια που θα θέλουμε να καλοπεράσουμε, που θα θέλουμε να κάνουμε καταναλωτική ζωή.

Κι εμείς οι Έλληνες ακόμα, να χάσουμε αυτό που λέγεται αξιοπρέπεια, αυτό που λέγεται αγωνιστικότητα. Ναι, αυτό φοβάμαι περισσότερο από όλα…”

ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ…

Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2014

Amira με τα πράσινα καλτσάκια

 

Μικρή Zeinah με τα υγρά ματοτσίνορα. Hadeel, με κλειστά  μάτια κοιτάς τον ήλιο του τελευταίου σου Σεπτέμβρη; Asil,  τα ρούχα σου στάζουν θαλασσινό νερό. Nour, η κοτσίδα σου κρέμεται βαριά στον εικοστό πρώτο αιώνα. Fatima, τα μουσκεμένα σου κορδόνια με λίγο χώμα από το Χαλέπι στάζουν κι αυτά. Shayma οι παλάμες σου είναι κλειστές μα δεν κρατάς αστερίες της Μεσογείου  ούτε κοχύλια· Riham, αχινούς κρατάς, θεριεμένους από το φόβο. Ξέπνοη μικρή Ishtar. Amira με τα πράσινα καλτσάκια...

Πως να σε φώναζαν άραγε τα παιδιά στη γειτονιά σου πριν γίνει ερείπια, στο σχολείο οι φίλοι σου πριν κι αυτό βομβαρδιστεί, πώς σε φώναζε η μάνα σου όταν σε μάλωνε, πώς όταν σε κανάκευε, πώς όταν σου έπλεκε κάθε πρωί την κοτσίδα; Πώς σε λέγαν κοριτσάκι πριν χαθείς στο βυθό;

Hadeel, Zeinah, Shayma, Nour, Riham, Amira, Asil, Ishtar, Fatima..Ούτε το όνομα σου δε θα μάθουμε στα δελτία των οκτώ. Στους τίτλους βέβαια, το “παράνομη”  θα έπεται της  “νεκρής”. 
 
PICASONIDIS 40C

1 σχόλιο:

Τσαλαπετεινός είπε...

Σας παρακαλώ διορθώστε την πηγή του κειμένου. Δεν είναι αυτή που αναφέρετε -πρόκειται για αναδημοσίευση χωρίς αναφορά του δημιουργού- αλλά το ιστολόγιο μου στο λινκ που σημειώνω παρακάτω.

Σας ευχαριστώ
http://tsalapetinos.blogspot.gr/2012/09/amira.html