Ο Μάνος Χατζιδάκις για το ναζισμό και το φασισμό

Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Μάνος Χατζιδάκις  

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.   Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη.Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

Οταν στο γηπεδο επικρατει η λογική τοτε............

Αναδημοσίευση από το tvxs

Στις εξέδρες του γηπέδου του Ατρομήτου και του Παναθηναϊκού, οι οπαδοί των ομάδων σήκωσαν πανό για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τον χρυσαυγίτη Γιώργο Ρουπακιά. “Η σιωπή είναι συνενοχή”, αναφέρουν μεταξύ άλλων. Πανό και στο γήπεδο της Τούμπας από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, αλλά και στα Λιόσια απο τους οπαδούς της ΑΕΚ και αλλού.

Η αρχή έγινε το Σάββατο (21/9)  στο ματς του Ατρόμητου με αντίπαλο τον Απόλλωνα (2-0), όπου οπαδοί των γηπεδούχων ανέβασαν πανό που έγραφε: «Η σιωπή σας είναι συνενοχή στο έγκλημά σας… Καλό ταξίδι Killah-p».

Στη συνέχεια οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, εκτός απο τη δολοφονία, αναφέρθηκαν και στη δημοσίευση από το Πρώτο Θέμα της φωτογραφίας του Παύλου Φύσσα να ξεψυχά στα χέρια της κοπέλας του. «Πρώτο Θ(αίμα): Στο χρήμα πιστεύεις και σε τίποτα άλλο, κομιστή του DVD, ξανασκότωσες τον Παύλο…» και «Παύλος Φύσσας 18.09.13 Νεκρός από μαχαίρι φασίστα. Σιωπή σημαίνει συνενοχή και εμείς δεν θα σιωπήσουμε… Θύρα 13», ανέφεραν τα πανό των οπαδών του Παναθηναϊκού.

Την Κυριακή την αρχή έκαναν ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ. Οι οπαδοί του δικεφάλου του Βορρά στην Τούμπα σήκωσα πανό που έγραφε «Με το αίμα του Παύλου θα γραφτεί το τέλος σας», ενώ οι οπαδοί της ΑΕΚ σήκωσαν πανό με το εξής μήνυμα: «Φασίστες δολοφονούν, μπάτσοι συνεργούν και οι 300 παίζουν με τις ζωές μας».


Πανό που περιείχε μήνυμα για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα ανήρτησαν και οι οπαδοί του Πανσερραϊκού. «Παύλος Φύσσας νεκρός από χέρι φασίστα, πίσω φονιάδες».
Πανό για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα σηκώθηκαν και στα γήπεδα άλλων χωρών, όπως για παράδειγμα στο Τζένοα-Λιβόρνο, όπου οι οπαδοί της Τζένοα είχαν και ειδική ανάρτηση για τη δολοφονία στην ιστοσελίδα τους. Πανό για τον Παύλο Φύσσα έφτιαξαν και οι οπαδοί της Ράγιο Βαγεκάνο, γνωστοί για την αντιφασιστική τους δράση. Πανό αναρτήθηκε ακόμα και σε παιχνίδι της Δανίας από τους οπαδούς της Μπρόνσχαϊ κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης με τη Χόρσενς για το πρωτάθλημα Δανίας.

Α. Χατζηστεφάνου: Άκου φασιστάκο…

Το εξώφυλλο του Πρώτου θέματος ήταν στημένο – εδώ και χρόνια

Οι παλιοί αποικιοκράτες συνήθιζαν να κρεμάνε τα κεφάλια των θηραμάτων τους στο σαλόνι του σπιτιού τους.

Οι δωσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών κυκλοφορούσαν με τα κομμένα κεφάλια των Ελλήνων αντιστασιακών από χωριό σε χωριό.

Ο Θέμος Αναστασιάδης «κρέμασε» το πτώμα του Παύλου Φύσσα στο εξώφυλλο του Πρώτου Θέματος.

Την περίμενε για καιρό αυτή την ημέρα.

Από τότε που έστηνε ψεύτικα ρεπορτάζ, για να παρουσιάσει τους δολοφόνους του Μιχαλολιάκου σαν καλά παιδιά που βοηθάνε τις γιαγιούλες να παίρνουν χρήματα από το ΑΤΜ.

Από τότε που έριξε όλο το βάρος της εκπομπής του για να εξανθρωπίσει τον Καιάδα.

Και πιο παλιά. Όταν προσποιούνταν τον αναλυτή στις σελίδες του Βήματος, καταχειροκροτούμενος από τους αυλικούς του Λαμπράκη.

Και ακόμη πιο παλιά, όταν έφτυνε τα ηλίθια, ρατσιστικά ανέκδοτά του στην πίσω σελίδα της Ελευθεροτυπίας. Δεν τον έδιωχνε τότε ο διευθυντής της. Πούλαγε φύλλα πάνω στα πτώματα των Αλβανών που πέθαιναν από ρατσιστικές επιθέσεις και εργατικά ατυχήματα στα εργοτάξια των ολυμπιακών αγώνων. Η πρώτη σελίδα έγραφε «Αθήναζε» και η τελευταία «Μαύρη Τρύπα».

Και όλο κάτι αντιφασιστικά «τσογλάνια» να του πετάνε γιαούρτια. Ήξερε όμως ότι μια ημέρα θα έπαιρνε την εκδίκησή του. Θα έβαζε πρωτοσέλιδο το πτώμα ενός από αυτούς που τον ταπείνωναν με τη λεβεντιά τους σε κάθε τους βήμα. Τους μικρούς ανώνυμους ήρωες που έφτυναν τον πολιτισμό του. Που σιχαίνονταν όλους όσοι πέρασαν από τις εκπομπές του.

Ο Θέμος Αναστασιάδης βέβαια δεν είναι ένας τόσο διαφορετικός Έλληνας. Είναι το πρόσωπο μιας υπαρκτής Ελλάδας. Αυτής που ψήφισε Χρυσή Αυγή. Της Ελλάδας που δεν ταυτίστηκε ποτέ με τον Προμηθέα αλλά με το Κράτος και τη Βία, που έδεσαν το σώμα του Τιτάνα στον Καύκασο. Της Ελλάδας που έβγαλε τον Εφιάλτη αλλά και τον Κοτζαμάνη, τον Τσολάκογλου αλλά και τον Μπάμπαλη – είναι η φάρσα μιας ιστορίας που επαναλαμβάνεται.

Και η εφημερίδα του όμως δεν είναι μια τυχαία εφημερίδα. Εδώ και χρόνια ύφαινε κάθε βδομάδα τον ιστό του life-style ναζισμού στην Ελλάδα, πάντα με την εβδομαδιαία συνδρομή των αναγνωστών της. Με μερικά ευρώ μπορούσες να εξασφαλίσεις ότι το νεοναζιστικό παραλήρημα θα συνεχιζόταν και την επόμενη εβδομάδα. Και πάνω από 100.000 συμπολίτες μας το έκαναν κάθε εβδομάδα.Την πλήρωσαν ακριβά αυτή τη δολοφονία και τη δικαιούνται.

Και ο τίτλος τους δικαιώνει: Δεν ξεχνώ τον φασισμό. Δεν τον ξέχασαν ποτέ. Ήταν πάντα μέσα τους.

Μόνο που πρέπει να θυμάστε ότι οι φωτογραφίες που γράφουν ιστορία είναι πολλές. Υπάρχουν φωτογραφίες από το πτώμα του Παύλου Φύσσα, και του Άρη Βελουχιώτη και του Τσε Γκεβάρα. Υπάρχει όμως και η φωτογραφία του Μουσολίνι κρεμασμένου ανάποδα στο Μιλάνο.

Άρης Χατζηστεφάνου

Πηγή: http://info-war.gr/

Αμφιάλη: Οι περιπτεράδες αρνήθηκαν να παραλάβουν το "Πρώτο Θέμα"

Σύμφωνα με πληροφορίες που φτάνουν στο left.gr, οι περιπτεράδες της Αμφιάλης, της περιοχής όπου συνέβη η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δεν δέχτηκαν να παραλάβουν την εφημερίδα "Πρώτο Θέμα"

 

www.alfavita.gr

Απεργίες στα σχολεία, λουκέτα στα πανεπιστήμια

ΟΛΜΕ: Τον λογαριασμό στην κυβέρνηση - Καποδιστριακό: Λυπούμαστε, αλλά μας έκλεισαν - Διαδήλωση στα Προπύλαια

Η απόφαση της κυβέρνησης να εφαρμόσει και στην εκπαίδευση το μέτρο της διαθεσιμότητας προσωπικού με το ενδεχόμενο της απόλυσης οδηγεί σε μπαράζ αποφάσεων για απεργία διαρκείας στη μέση εκπαίδευση και αναστολή λειτουργίας ιδρυμάτων στην τριτοβάθμια. Σε εξέλιξη συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας.

Φωτογραφία: Στέλιος Στεφάνου "Ε" Αργά το βράδυ της Δευτέρας, σε κοινή συνεδρίαση της ΟΛΜΕ με τις ΕΛΜΕ, αποφασίστηκε η προκήρυξη πενθήμερων επαναλαμβανόμενων απεργιών των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης από τις 16 Σεπτεμβρίου. Οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών επιρρίπτουν στην κυβέρνηση την ευθύνη για την κρίση στα σχολεία και καλούν γονείς και μαθητές σε αγωνιστική συστράτευση.

Λίγο νωρίτερα, από το απόγευμα της Δευτέρας, μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας είχαν ήδη ανακοινώσει την αναστολή της λειτουργίας τους για τουλάχιστον μία εβδομάδα, προκρίνοντας τις ανάγκες τους σε προσωπικό, υπό την επισήμανση ότι «μειώνεται, αντί να αυξάνεται». Ειδικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο μιλούν για περιορισμό των διοικητικών υπαλλήλων σχεδόν κατά το μισό.

Η Αθήνα κοιτάζει ξαφνιασμένη - Αποκαλύφθηκε επιτέλους η όψη του ΦΙΞ στη Συγγρού

Μοιάζει τόσο απίστευτο και συγκινητικό: επιτέλους, μετά από μακρά περίοδο προβλημάτων, καθυστερήσεων, απραγίας, το ιστορικό κτίριο του Τάκη Ζενέτου γνωστό ως ΦΙΞ πήρε μορφή και αποκαλύπτεται στους πολίτες, καθώς προχωρούν εντατικά οι εργασίες για τη μεταφορά του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

Πολλά φρεναρίσματα γίνονται από την προηγούμενη εβδομάδα στη Συγγρού στο ύψος του ΦΙΞ, αφού το τεράστιο βιομηχανικό κτίριο που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τυλιγμένο με πανιά αποκάλυψε την όψη του. Οι εργασίες αναμένεται να ολοκληρωθούν στο τέλος του έτους – μετά από μικρή καθυστέρηση εξαιτίας των απαραίτητων ελέγχων που έγιναν στο κτίριο στο πλαίσιο κλασικής διαδικασίας που γίνεται σε έργα που έχουν ενταχθεί στο ΕΣΠΑ.

Στόχος είναι τα θυρανοίξια να γίνουν την άνοιξη του 2014, προκειμένου να συμπέσει και με την ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. To EMΣΤ στο facebook και σε ειδικό blog (http://fixit-emst.blogspot.gr), ενημερώνει συνεχώς και κυρίως φωτογραφικά για την πορεία των εργασιών.

iefimerida.gr 

Οι μισθοί έπεσαν 50%, όμως μαζι με τους φόρους αυξάνονται και οι τιμές

Οι τιμές πολλών βασικών αγαθών και υπηρεσιών ευρείας κατανάλωσης όχι μόνο δεν μειώνονται, αλλά συνεχίζουν να αυξάνονται παρά το αρνητικό πρόσημο που εμφάνισε –εκ νέου- ο γενικός δείκτης τιμών καταναλωτή τον Αύγουστο, σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.).
Οι Έλληνες καταναλωτές πλήρωσαν φέτος τον Αύγουστο ακριβότερα κατά 92,2% τις νωπές πατάτες σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, κατά 5,8% τα νωπά φρούτα και κατά 1,2% τα κρέατα.
Ακόμα, πολύ πιο ακριβά ήταν τα τσιγάρα –οι τιμές στην ομάδα «αλκοολούχα ποτά και καπνός» κατέγραψαν αύξηση 3,5%-ενώ αυξήθηκαν κατά 18,7% οι λογαριασμοί της ΔΕΗ, κατά 25,1% οι τιμές του πετρελαίου θέρμανσης και κατά 6% το κόστος εισιτηρίων των αεροπλάνων.
Αυξήσεις καταγράφει η ΕΛ.ΣΤΑΤ μέσα στον Αύγουστο και στην ομάδα «ένδυση και υπόδηση» παρά το γεγονός ότι συνεχίζονταν οι θερινές εκπτώσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο της κρίσης 2008-2013 η σωρευτική αύξηση των τιμών σε βασικά προϊόντα αγγίζει το 6,3%.
Πηγή: Δημοκρατία

Δημόσιο: έκλεισε η λίστα με 2.000 απολύσεις ως το τέλος του 2013 – Η “μπάλα” παίρνει και τα δημοτικά ραδιόφωνα

700 απολύσεις από τα δημοτικά ραδιόφωνα
- Μιχελάκης: θα γίνει αξιολόγηση όχι οριζόντιες περικοπές
- 1.000 απολύσεις υπαλλήλων στην αμυντική βιομηχανία
- 300 επίορκοι φεύγουν από το Δημόσιο ως τα τέλη του χρόνου

Φαίνεται πως πριν κλείσει πλήρως το θέμα της κινητικότητας, έκλεισε το θέμα των απολύσεων από το Δημόσιο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι με την αναδιάρθρωση των δημοτικών ραδιοφώνων κλείνει η λίστα των επιπλέον 2.000 απολύσεων που έχει συμφωνήσει να κάνει μέχρι το τέλος του έτους η κυβέρνηση.

Δημοτικά ραδιόφωνα, αμυντική βιομηχανία και επίορκοι “κλείνουν” τη λίστα απολύσεων για το 2013

Στη “λύση” της αμυντικής βιομηχανίας, με αναδιάρθρωση εν λειτουργία προσανατολίζεται το υπουργείο Εσωτερικών σε ό,τι αφορά στα δημοτικά ραδιόφωνα τα οποία θα αποτελέσουν την επόμενη μεγάλη δεξαμενή απολύσεων.

Έτσι σύμφωνα με τις πληροφορίες θα βρεθούν στο στόχαστρο για απόλυση 700 διοικητικοί, τεχνικοί και δημοσιογράφοι που εργάζονται στη δημοτική ραδιοφωνία με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Οι πληροφορίες που επικαλείται σήμερα το “Έθνος” λένε ότι η αναδιάρθρωση θα έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του Οκτωβρίου.

Οι εργαζόμενοι που υπηρετούν στα ραδιόφωνα με μόνιμη σχέση εργασίας και έχουν μεταταχθεί εκεί από άλλες θέσεις των δήμων θα μπουν σε καθεστώς κινητικότητας.

Απ' τη στιγμή που οι δήμοι πρέπει να κάνουν αξιολόγηση θα γίνει αξιολόγηση και στα ραδιόφωνα, είπε μιλώντας στον Σκάι ο Ι. Μιχελάκης, αφήνοντας έτσι ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο. Από τη στιγμή, πάντως, που θα υπάρξει αξιολόγηση, τόνισε ο υπουργός, δεν θα πάμε σε οριζόντιες περικοπές.

Οι 700 εργαζόμενοι θα έρθουν να προστεθούν στους περίπου 1.000 που θα βρεθούν εκτός δημοσίου από την αμυντική βιομηχανία, και μαζί με έναν αριθμό 250 ως 300 επίορκων των οποίων οι υποθέσεις θα έχουν κλείσει μέχρι το τέλος του έτους θα συμπληρώσουν των αριθμό των απολύσεων που έχει συμφωνήσει η κυβέρνηση μέχρι το τέλος του 2013.

Δεύτερη αυτοκτονία στην Κρήτη μέσα σε λίγες ώρες

Δεύτερο περιστατικό αυτοκτονίας συγκλονίζει τη Κρήτη καθώς λίγη ώρα αφότου έγινε γνωστή η είδηση της αυτοχειρίας στο Ηράκλειο , αποκαλύφτηκε ότι ένας ακόμη άντρας αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του.

Πρόκειται για έναν 61χρονο άντρα ο οποίος το πρωί εντοπίστηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος στο σπίτι συγγενικού του προσώπου στο χωριό Αμυγδάλου Καλαμίτσι στον Αποκόρωνα Χανίων..
Ο αυτόχειρας, προκάλεσε το θάνατό του με καραμπίνα καταφέροντας το μοιραίο χτύπημα στο πάνω μέρος του σώματός του, και συγκεκριμένα στη μασχάλη.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Flashnews.gr, ο 61χρονος άφησε σημείωμα με το οποίο ζητά συγγνώμη από τους οικείους του και εξηγεί ότι δεν άντεχε άλλο τα οικονομικά του προβλήματα

.newsbomb.gr

Κόλαση το νέο σχολείο για τους μαθητές!

Με τα νομοσχέδια που έχουν κατατεθεί μέσα στο καλοκαίρι από την ξενόφερτη Τρόικα και τον Υπουργό Παιδείας Αρβανιτόπουλο, ανατρέπεται η ζωή και το μέλλον χιλιάδων μαθητών. Πιο συγκεκριμένα:
-> Φτιάχνουν ένα γενικό λύκειο για λίγους, δυσκολεύοντας δραματικά τον τρόπο προαγωγής των μαθητών από τάξη σε τάξη. Ως τώρα ένας μαθητής για να περάσει από την Α’ στη Β’ λυκείου, έπρεπε να έχει μέσο όρο 9,5 σε όλα τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα. Έτσι αν πχ είχε στην Άλγεβρα στα 2 τετράμηνα από 10 και στις γραπτές εξετάσεις έγραφε 6, στην Άλγεβρα έπαιρνε 8. Αν όμως είχε στο γενικό μέσο όρο πάνω από 9,5 προάγονταν στη Β’ τάξη χωρίς να παραπεμφθεί το Σεπτέμβρη. Με το νέο σύστημα πρέπει να ισχύουν τρεις προϋποθέσεις ταυτόχρονα. Πρώτον στο γενικό μέσο όρο να βγάζει ο μαθητής πάνω από 10.

Δεύτερον, ταυτόχρονα στον κλάδο των μαθημάτων της Γλώσσας (Αρχαία, Γλώσσα και Λογοτεχνία) και στον κλάδο των Μαθηματικών (Άλγεβρα, Γεωμετρία), δηλαδή στα πιο δύσκολα και απαιτητικά μαθήματα να βγάζει στο καθένα πάνω από 10 και 8 σε κάθε ένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο μαθητής του προηγούμενου παραδείγματος παραπέμπεται το Σεπτέμβριο. Ακόμα και 12 ή 13 να βγάζει ένας μαθητής μέσο όρο αλλά να μη γράψει καλά πχ στην Γεωμετρία ή στα Αρχαία παραπέμπεται. Για τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές που ζουν μέσα στα σχολεία γίνεται κατανοητό ότι μόνο από αυτή την αλλαγή θα πολλαπλασιαστούν οι μαθητές που θα παραπέμπονται μετεξεταστέοι το Σεπτέμβριο! Όμως η αποθάρρυνση των μαθητών και ο αποκλεισμός τους από το γενικό λύκειο δεν σταματάει εδώ. Οι περισσότεροι μαθητές επέλεγαν γενικό λύκειο για να παλέψουν για μια θέση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Έστω με αυτό το στρεβλό σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων στη Γ’ λυκείου σε 6 μαθήματα, όπου όλοι γνωρίζουμε πως έσπρωχναν τους μαθητές της Γ’ λυκείου σε απάνθρωπους ρυθμούς και πολλά φροντιστήρια. Με το νέο σύστημα οι μαθητές θα δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις σε πάνω από 30 μαθήματα 4 φορές, αφού ο βαθμός πρόσβασης για τα ΑΕΙ-ΤΕΙ θα διαμορφώνεται από το βαθμό προαγωγής της Α’ λυκείου, από το βαθμό προαγωγής της Β’ λυκείου, από το βαθμό απόλυσης της Γ’ λυκείου και μετά από το βαθμό στις πανελλαδικές σε 4 μαθήματα μετά τη Γ’ λυκείου! Πρακτικά οι μαθητές θα δίνουν διαρκώς πανελλαδικές εξετάσεις από την Α’ λυκείου. Το άγχος και η παραπαιδεία της Γ’ λυκείου μεταφέρεται και στην Α’ και στη Β’ λυκείου. Και όχι μόνο αυτό! Οι εξετάσεις σε όλες τις τάξεις των Γενικών Λυκείων και στην Α΄ΕΠΑΛ θα είναι με θέματα κατά 50% από τράπεζα θεμάτων που θα ορίζονται από ανθρώπους που βρίσκονται μακριά από την εκπαιδευτική διαδικασία και τις πραγματικές ανάγκες και δυνατότητες των μαθητών. Επιπλέον ο εκπαιδευτικός δεν θα μπορεί να «βοηθήσει» το μαθητή του με τον προφορικό βαθμό αφού θα αξιολογείται σύμφωνα με τους νέους μνημονιακούς νόμους για τους βαθμούς που βάζει και για το αν ο μαθητής του πχ από μια φτωχή περιοχή της επαρχίας ανταποκρίνεται στα ίδια θέματα εξίσου με έναν άλλο μαθητή μιας πλούσιας περιοχής της Αττικής. Το Λύκειο μετατρέπεται σε καθολικό εξεταστικό κέντρο και ο ήδη υποβαθμισμένος μορφωτικός του ρόλος απαξιώνεται πλήρως. Τα παιδιά μετατρέπονται σε κυνηγούς συντελεστών και βαθμών, με ότι σημαίνει αυτό για το μυαλό και την ψυχή τους. Ακόμη περισσότερα φροντιστήρια, ακόμη περισσότερα έξοδα για τη λαϊκή οικογένεια, που ήδη αιμορραγεί οικονομικά. Πόσοι μπορούν να αντέξουν ένα τέτοιο σκληρό ανταγωνιστικό σύστημα;
Ο Υπουργός μας λέει ότι το κάνει για να γίνουν οι μαθητές καλύτεροι. Να προσπαθήσουν περισσότερο. Την ώρα που τους στοιβάζει σε 27άρια τμήματα. Την ώρα που έχει καταργήσει την πρόσθετη διδακτική στήριξη που έχουν ανάγκη οι αδύναμοι μαθητές. ΛΕΕΙ ΨΕΜΜΑΤΑ – ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ!

Είναι προφανές ότι χιλιάδες μαθητές θα φύγουν από τα γενικά λύκεια!

Το σχέδιο είναι μόρφωση για τους λίγους – κατάρτιση για τους πολλούς!

-> Γι’ αυτό και στο νέο νόμο γίνεται μια μεγάλη αλλαγή. Ενώ μέχρι σήμερα ένας μαθητής για να πάει σε ΙΕΚ έπρεπε να έχει τελειώσει το λύκειο, με το νέο νόμο μπορεί να πάει σε δημόσιο ή ιδιωτικό ΙΕΚ με απολυτήριο γυμνασίου. Στην κατεύθυνση αυτή ιδρύει και τις μεταγυμνασιακές σχολές κατάρτισης. Είναι προφανές ότι με ένα γενικό λύκειο – κόλαση σαν και αυτό που ετοιμάζουν χιλιάδες μαθητές δεν θα τελειώνουν πια το λύκειο αλλά σχολές φτηνής και εφήμερης κατάρτισης!
-> Την ίδια στιγμή το καλοκαίρι καταργήθηκαν βασικότατοι τομείς και ειδικότητες στην Επαγγελματική εκπαίδευση όπως ο Τομέας Υγείας και Πρόνοιας και ο Τομέας Εφαρμοσμένων Τεχνών. 25.000 μαθήτριες και μαθητές στερούνται το δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν μόρφωση στους τομείς αυτούς. Οι γονείς τους, με όλα τα οικονομικά προβλήματα, θα πληρώσουν στην ιδιωτική εκπαίδευση ή τα παιδιά θα εγκαταλείψουν την επιλογή τους. Με αυτήν την απόφαση έστειλαν και 2.200 καθηγητές στις διαθεσιμότητες - απολύσεις για πρώτη φορά μετά από έναν αιώνα!!!
-> Τέλος εισάγεται «προαιρετικά» στο 4^ο έτος των ΕΠΑΛ (τεχνικά λύκεια) ο θεσμός της «μαθητείας». Το υπουργείο Παιδείας σε συμφωνία με τον ΟΑΕΔ θα συνάπτει σύμβαση μεταξύ του τελευταίου και των επιχειρήσεων ώστε με τσάμπα και ανασφάλιστη εργασία ουσιαστικά (μεροκάματο 9 ευρώ τη μέρα!!!) οι απόφοιτοι της Γ’ τάξης των ΕΠΑΛ θα κάνουν πρακτική άσκηση, δηλαδή τσάμπα χαμαλίκι!
-> Είναι φανερό ότι δεν τους ενδιαφέρει η ουσιαστική μόρφωση των νέων. Επιδιώκουν να διώξουν από το Γενικό, αλλά και από το Επαγγελματικό Λύκειο ένα πολύ μεγάλο κομμάτι μαθητών που αδυνατούν να ανταποκριθούν στο κυνήγι των εξετάσεων και οι οικογένειες τους αδυνατούν να πληρώσουν φροντιστήρια. Τι να την κάνουν τη μαζική εκπαίδευση σε μια χώρα με ξεπουλημένο το δημόσιο πλούτο και καταστραμμένη παραγωγή; Μια χώρα των Ελεύθερων Οικονομικών Ζωνών, της εργασίας χωρίς δικαιώματα; Οδηγούν τα παιδιά να πιστέψουν ότι είναι δικό τους πρόβλημα, ότι δεν μπορούν να μάθουν, για να εγκαταλείψουν το σχολείο και να ακολουθήσουν την άτυπη μεταγυμνασιακή εκπαίδευση της μερικής κατάρτισης και της τζάμπα εργασίας για τους εργοδότες.

Μόλις ακούς όχι άλλα μέτρα..... λες "καλώς τα νεα μετρα". Αξιοπιστία αλλά Σαμαράς

Για νέα μέτρα, ύψους τουλάχιστον 4 δισ. ευρώ, κάνει λόγο μεγάλο κομμάτι του εγχώριου και ξένου τύπου, παρά τις διαβεβαιώσεις Σαμαρά πως δεν θα ληφθούν νέα μέτρα.
Οι επικεφαλής της τρόικας φτάνουν στην Αθήνα στις 22 Σεπτεμβρίου για να διαπραγματευθούν, από την επομένη των γερμανικών εκλογών.

Στο επίκεντρο των τεχνικών κλιμακίων, θα βρεθεί η διετία 2015 - 2016, αλλά και η εξέταση του προϋπολογισμού του 2013. Στην τελευταία έκθεσή της αναφέρει ότι οι εκτιμήσεις αυτές (για χρηματοδοτικό κενό 4 δισ. ευρώ) βασίζονται στην υπόθεση της «σημαντικής προόδου όσον αφορά την είσπραξη φόρων και ασφαλιστικών εισφορών και πως θα επιτευχθούν οι στόχοι που έχουν τεθεί». Αφήνει έτσι σαφώς να εννοηθεί πως το κενό μπορεί να αποδειχτεί μεγαλύτερο σε περίπτωση αστοχιών και συνεπώς να απαιτηθούν περισσότερα μέτρα. 

 

Τα μέχρι τώρα στοιχεία για τα ασφαλιστικά ταμεία πάντως δεν δίνουν περιθώρια για αισιόδοξες εκτιμήσεις, καθώς το κενό των 3,5 δισ. ευρώ είναι σχεδόν δεδομένο.Εκτός λοιπόν από τη συζήτηση για το νέο ασφαλιστικό, "παρεμβάσεις" θα υπάρξουν σε όλα τα επίπεδα της δημοσιονομικής ατζέντας.

 

Το νέο μνημόνιο, σύμφωνα με τη "Ναυτεμπορική" προαναγγέλλει και άλλα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών αλλαγών. Συγκεκριμένα από τα κείμενα που έχουν δει το φως της δημοσιότητας προβλέπεται:

• Η περαιτέρω κατάργηση των φοροαπαλλαγών και των εκπτώσεων φόρου, που έχουν απομείνει για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Το μέτρο θα αφορά την κατάργηση των χαμηλών συντελεστών  ΦΠΑ που ισχύουν για τα νησιά του Αιγαίου (-30% σε σύγκριση με τους ισχύοντες στην υπόλοιπη χώρα) και την κατάργηση της έκπτωσης των δαπανών για ιατρικές επισκέψεις, εξετάσεις και νοσήλια. Το μέτρο θα εφαρμοστεί από τα εισοδήματα του 2014, που θα φορολογηθούν το 2015 και εφεξής.
• Η κατάργηση των φόρων και τελών υπέρ τρίτων, που -όπως έχει γράψει η «Ν»- η διαδικασία καταγραφής τους και η προώθηση της σχετικής νομοθετικής ρύθμισης θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός του Σεπτεμβρίου. Οσοι ΦΥΤ δεν καταργηθούν η είσπραξή τους θα «περάσει» στον κρατικό προϋπολογισμό και τα έσοδα θα αποδίδονται κατόπιν στους δικαιούχους φορείς.
• Η αύξηση των εσόδων μέσα από τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, φράση που προκαλεί ανησυχίες, δεδομένου ότι μπορεί να ερμηνευτεί ποικιλοτρόπως. Π.χ., η φορολογία των αγροτεμαχίων, που αποτελεί νέο μέτρο, θεωρείται από το ΥΠΟΙΚ διεύρυνση της φορολογικής βάσης.
• Η χρονική επέκταση μέτρων που λήγουν. Περιλαμβάνει την εισφορά αλληλεγγύης, αλλά ενδεχομένως και άλλες ρυθμίσεις.
• Οι «στοχευμένες» περικοπές τρεχουσών κρατικών δαπανών, χωρίς καμία διευκρίνιση ποιες δαπάνες θα αφορά.
• Η αναδιάρθρωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, με προφανή στόχο την περικοπή του ύψους του, σε μια περίοδο που η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη επενδύσεις προκειμένου να ξεφύγει από την ύφεση. Το ύψος του ΠΔΕ ενδεχομένως περικοπεί και φέτος, δεδομένου ότι το ΥΠΟΙΚ παρακρατεί από τις αρχές του 2013 τα κονδύλια που όφειλε να αποδώσει στους φορείς υλοποίησης του ΠΔΕ και εάν συνεχιστούν τα προβλήματα στα έσοδα και είναι αμφίβολη η επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος, τότε οι δαπάνες του ΠΔΕ θα είναι μικρότερες των 6.850.000.000 ευρώ, που έχουν προϋπολογιστεί
•  www.alfavita.gr

Ο συγγραφέας του νέου βιβλίου (11 Σεπτεμβρίου η αλήθεια) δολοφονήθηκε μαζί με τα παιδιά του !

Ο πρώην πιλότος αεροπορικής εταιρείας ο Phillip Marshall έχει περάσει πολύ χρόνο κοντά στη Santa Barbara πέρυσι για την προετοιμασία της απελευθέρωσης του αμφιλεγόμενου βιβλίου του σχετικά με τη συνωμοσία της 9/11 "The Big Bamboozle:. 9/11 και ο Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας".

Κατά τη διαδικασία της επεξεργασίας και πριν από την κυκλοφορία του βιβλίου, ο Marshall έλεγε γιατί το έργο του κατηγορεί την κυβέρνηση Μπους.

Ο Marshall συνέχισε λέγοντας: "Ο πραγματικός λόγος που η επίθεση ήταν επιτυχής, είναι λόγω μίας εσωτερικής στρατιωτικής δράσης και συντονισμένης εκπαίδευσης που προετοίμασε τους αεροπειρατές της πτήσης. Έχουμε δεκάδες έγγραφα που αποδεικνύουν 100% ότι αυτή η εκπαίδευση πτήσεων πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια, Φλόριντα και την Αριζόνα 18 μήνες πριν από την επίθεση."

Ο Marshall είπε ότι ήξερε ότι το βιβλίο του θα βάλει πολλούς ανθρώπους εναντίον του, ενώ είχε μιλήσει σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.

Σε έκθεση του σερίφη της κομητείας όπου διέμενε: ο Phillip Marshall και τα παιδιά του, η Macaila Marshall 14 ετών, και ο Άλεξ Μάρσαλ, 17 ετών βρέθηκαν νεκροί στο σπίτι τους, και η αιτία του θανάτου ήταν ένα ενιαίο τραύμα από σφαίρα στο κεφάλι για όλους, είπε ο ιατροδικαστής. Ο σκύλος της οικογένειας βρέθηκε επίσης νεκρός από μια σφαίρα σε μια κρεβατοκάμαρα.

Η μητέρα των παιδιών του, ταξίδευε για εργασία στην Τουρκία, κατά τη στιγμή της σφαγής.

Φτερά έκαναν 300.000 από τα ταμεία του ΛΑ.Ο.Σ.

Γρίφο για δυνατούς λύτες αποτελεί τι απέγιναν σχεδόν 300.000 ευρώ που έλαβε ο ΛΑΟΣ μέσω κρατικής επιχορήγησης για επιμορφωτικούς και ερευνητικούς σκοπούς το 2008, σύμφωνα με έγγραφα που βρίσκονται στη διάθεση των «ΝΕΩΝ».

Από την έρευνα της εφημερίδας, έπειτα από την αποκάλυψη πριν από λίγες μέρες ότι τα οικονομικά του Ινστιτούτου «Ίων Δραγούμης» που πρόσκειται στην παράταξη ελέγχονται από το ΣΔΟΕ, προκύπτει ότι ως λειτουργικά έξοδα είχαν υπολογιστεί για την περίοδο Μαΐου 2008-Απριλίου 2009 102.000 ευρώ, ενώ η επιμορφωτική ενίσχυση για ολόκληρο το 2008 ανήλθε σε 396.000 ευρώ. Άλλ 434.500 ευρώ πήρε το κόμμα για επιμορφωτικούς σκοπούς το 2009.

 Το θέμα έθεσε στη Βουλή με ερώτηση προς τους υπουργούς Οικονομικών και Εσωτερικών βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων πριν από δύο μήνες στηριζόμενη σε επιστολή παραίτησης του πρώην προέδρου του Ινστιτούτου «Ίων Δραγούμης», Δημήτρη Σαρατσιώτη, ενώ η απάντηση ότι η υπόθεση ελέγχεται από το ΣΔΟΕ γνωστοποιήθηκε από το υφυπουργό Οικονομικών Γιώργο Μαυραγάνη την Τρίτη.

Ο κ. Σαρατσιώτης, ο οποίος έχει διατελέσει και γενικός διευθυντής του ΛΑΟΣ, αναφέρει ότι όσον αφορά την οικονομική διαχείριση των κρατικών κονδυλίων για έρευνα και επιμόρφωση υπήρχε μεγάλη αδιαφάνεια. «Δε μου έδιναν λογαριασμό σχετικά με τις δαπάνες, δεν είχαμε ιδέα τι γίνεται. Τα βιβλία ευρίσκοντο σε άλλα γραφεία» είπε. Χαρακτήρισε «συστηματική τακτική» τη μιη διοχέτευση προς το ίδρυμα των κρατικών ενισχύσεων για επιμορφωτικούς και ερευνητικούς σκοπούς που λάμβανε ο ΛΑΟΣ - μια υπόθεση για την οποία βρίσκεται σε εξέλιξη έρευνα του ΣΔΟΕ, όπως αποκαλύφθηκε από τον υφυπουργό Οικονομικών πριν από λίγες μέρες. «Για να πάρει ένα κόμμα επιχορήγηση για επιμορφωτικούς και ερευνητικούς σκοπούς πρέπει να έχει κάποιο ίδρυμα ή ινστιτούτο. Ο ΛΑΟΣ είχε το Ινστιτούτο Ίων Δραγούμης και έπαιρνε», ανέφερε ο κ. Σαρατσιώτης.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι από το 2007, όταν ξεκίνησε η λειτουργία του Ινστιτούτου που πρόσκειται στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, έως και σήμερα έχει δοθεί στο κόμμα επιμορφωτική και μόνο επιχορήγηση πάνω από 2 εκατ. ευρώ, χωρίς να προσμετράται στο ποσό αυτό η τακτική χρηματοδότηση.

Σύμφωνα με τον κ. Σαρατσιώτη, δεν υπήρξε παράδοση-παραλαβή των οικονομικών στοιχείων του Ινστιτούτου ούτε όταν ανέλαβε τη θέση του προέδρου τον Σεπτέμβριο του 2012, ούτε όταν παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2013. «Δεν μου παρέδωσαν τίποτα. Εγώ δεν είχα δει στοιχεία για τη χρήση του έτους που ήμουν πρόεδρος. Έναν προϋπολογισμό έστω... Έκλεισε το έτος, τι κάναμε, από που υπήρξαν χορηγίες... Τίποτα. Αν για παράδειγμα κάποιος πήγαινε να κάνει μια ομιλία και έκοβαν απόδειξη στο «Ίων Δραγούμης»; Δε θα το ξέραμε. Γι' αυτό λέω δεν υπήρχε διαφάνεια στις πράξεις. Ήμασταν σε μια κατάσταση νεφελώδη. Το τι γινόταν στο βάθος δεν μπορούσα να το ξέρω. Τι τιμολόγια έχουν κοπεί κατά τη διάρκεια της θητείας μου, και εκεί ήταν που φοβήθηκα και τα παράτησα. Δεν είχα καμία διάθεση να εμπλακώ σε θέματα κάπως σκοτεινών κινήσεων», επεσήμανε.

Η χρονιά που ο ΛΑΟΣ έλαβε τα μεγαλύτερα ποσά, σύμφωνα με τις αποφάσεις του υπουργείου Εσωτερικών για την κρατική ενίσχυση των κομμάτων, ήταν το 2009: περίπου 434.500 ευρώ για επιμορφωτικούς και ερευνητικούς σκοπούς εισέρρευσαν τότε στα ταμεία του. Άλλες δύο χρονιές, το 2008 και το 2011, για τους ίδιους σκοπούς, τα κονδύλια που έλαβε πλησίασαν τα 400.000 ευρώ ανά έτος, ενώ η μικρότερη επιχορήγηση από το 2007 και μετά είναι φέτος, που θα του δοθούν 41.000. ευρώ.

Πτυχιο νοσηλευτη και φυσιοθεραπευτή θα δινουν ο οικονομολόγος και η φιλόλογος στην Ελλάδα του 2013

 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Μια ακόμη αναβάθμιση των παιδαγωγικών μεθόδων από τον διευθυντή της Γ Αθήνας

Μετά την πρόχειρη, ατεκμηρίωτη και ανερμάτιστη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην οριζόντια κατάργηση των τομέων Υγείας και Πρόνοιας και των Εφαρμοσμένων Τεχνών, δημιουργήθηκε όπως ήταν αναμενόμενο μεγάλη αναστάτωση στη λειτουργία των σχολείων της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

Το Υπουργείο Παιδείας απέλυσε λοιπόν τους καθηγητές χωρίς βέβαια να σκεφτεί ότι κάποιοι από τους μαθητές θα πρέπει να δώσουν εξετάσεις τον Σεπτέμβριο ενώ πολλοί άλλοι έχουν ήδη γραφτεί στην Β και στην Γ τάξη στους τομείς αυτούς και θέλουν να τελειώσουν τις σπουδές τους. Μέχρι σήμερα δεν έχει βρει λύση ούτε για το πώς θα γίνουν οι εξετάσεις ούτε για το ποιος θα κάνει τα μαθήματα για να πάρουν οι μαθητές τα πτυχία στις ειδικότητες που επέλεξαν.

Και ξαφνικά, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουμε, ο διευθυντής της Γ Αθήνας κ Ζαφειρακίδης (με ειδικότητα φυσιογνώστη, και  μεταπτυχιακό στο ανοιχτό πανεπιστήμιο) καλεί τους διευθυντές και τους πιέζει (πάντα προφορικά και ποτέ γραπτά)  να αναθέσουν να εξετάσουν τους ανεξεταστέους μαθητές των ειδικοτήτων του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας οι παρεμφερείς ειδικότητες ή όποιος να ‘ναι . Δηλαδή φυσικοί, γυμναστές , φιλόλογοι και μαθηματικοί, οικονομολόγοι. Έτσι απλά η παιδαγωγική αποκτά νέο νόημα. Δεν χρειάζονται οι υπόλοιποι καθηγητές στα σχολεία,. Μπορούν να εξετάσουν τους μαθητές στη Βρεφοκομία, τη Νοσηλευτική, την Παθολογία, την Τεχνική Χειρουργείου, τα Ιατρικά Εργαστήρια και να αποφασίσουν εάν αυτοί έχουν τις γνώσεις να προαχθούν στην επόμενη τάξη ή ακόμη καλύτερα να πάρουν Πτυχίο που θα τους οδηγήσει σε εύλογο χρονικό διάστημα να αποκτήσουν και την Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος. Ποιος θα υπογράφει στο Πτυχίο;  Οποιοσδήποτε εκτός του κ Ζαφειρακίδη, όπου κατά την προσφιλή του συνήθεια  έχει δώσει την εντολή προφορικά για να μην φαίνεται πουθενά. Την ευθύνη ας την έχουν οι άλλοι

Αν το δούμε από την άλλη πλευρά τη στιγμή που το Υπουργείο Παιδείας στερεί το δικαίωμα στην εργασία σε εμάς και το δικαίωμα στη μόρφωση στα παιδιά μας αυτοί πέφτουν πάνω στις δουλειές μας, υποστηρίζοντας ουσιαστικά τους διώκτες των συναδέλφων τους.

Εχοντας εμπιστοσύνη στους συναδέλφους ότι θα σκεφτούν  συνέπειες των πράξεων τους, ότι δεν θα δώσουν  θάρρος στην οποιαδήποτε εξουσία να αυθαιρετεί, ξέροντας ότι πάντα θα βρίσκει πρόθυμους ανειδίκευτους πολυτεχνίτες να κάνει τη δουλειά της. Είναι σίγουρο  ότι  αύριο η ίδια εξουσία δεν θα τους ανταμείψει για τη βρώμικη δουλειά που κάνουν τώρα. Αυτοί πού θα χρησιμοποιηθούν θα πεταχτούν, γιατί έτσι κάνει πάντα η κάθε εξουσία που λειτουργεί με τον τρόπο και τις μεθόδους αυτής της κυβέρνησης. Πετάει όσους δεν χρειάζεται, γιατί δεν έχει ηθική, δεν έχει κανόνες, δεν έχει δεσμεύσεις. Αυτοί είναι που δεν σκέφτονται τους μαθητές, παρά μόνο το συμφέρον τους.

Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις την ιδιοτέλεια που κυριαρχεί και η οποία ασελγεί ξεδιάντροπα πάνω σε συναδέλφους που χωρίς καμιά αιτιολόγηση πετάχτηκαν στο καθεστώς της διαθεσιμότητας.

Τέλος ως Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτικών Νοσηλευτικής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε συνεργασία με τους άλλους επιστημονικούς Συλλόγους του Τομέα Υγείας και Πρόνοιας επιφυλασσόμαστε στην άσκηση οποιουδήποτε νομίμου δικαιώματος έναντι όλων όσων θα επιχειρήσουν να μετουσιώσουν σε πράξη τις πληροφορίες που έχουν διακινηθεί. Δρούμε προληπτικά για να μην χρειαστεί να φτάσουμε στο επίπεδο να ακολουθήσουμε τη νομική οδό.   

                                                                                 ΔΣ του ΠΣΕΝΔΕ ΠΕ 18.10

Η ιστορία του κουλουριού Θεσσαλονίκης

Ένα από τα πιο παραδοσιακά ελληνικά σνακ, που ξυπνά τις πιο γλυκές μνήμες των παιδικών μας χρόνων, αποτελεί ταυτόχρονα και μία από τις πιο υγιεινές πηγές υδατανθράκων, πρωτεϊνών και άλλων θρεπτικών συστατικών και ενέργειας.
Το καλύτερο προϊόν για να εκτιμήσετε την απλότητα της γεύσης.

Μπορεί για την καταγωγή και το όνομά του να υπερηφανεύεται η Θεσσαλονίκη, αλλά εδώ και αρκετά χρόνια η διατροφική αξία του και η νοστιμιά του, έχουν κατακτήσει όλη τη χώρα και όσοι το… αγαπούν, το επιλέγουν ως σνακ συχνά και καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.

Θα το βρείτε πλέον σε διάφορες παραλλαγές: πολύσπορο, γεμιστό, χωρίς σουσάμι, με ταχίνι, ολικής άλεσης, διπλό κ.ά., αλλά το κλασικό, σησαμένιο κουλούρι Θεσσαλονίκης, είναι εκείνο που ξεκίνησε να παρασκευάζεται στη συμπρωτεύουσα από τους πρόσφυγες που ήρθαν από τις χαμένες πατρίδες κι εκείνο που έχει μείνει στην καρδιά μας ως το παραδοσιακό ελληνικό προϊόν που πουλούσαν οι μικροπωλητές με τους ταβάδες στο κεφάλι από τα ξημερώματα.

Παρόλο που δεν έχει κατοχυρωμένη ονομασία προέλευσης, το σησαμένιο κουλούρι ταυτίστηκε με τη συμπρωτεύουσα καθώς η ιστορία του ξεκινά την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και εμφανίστηκε κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και τη Θεσσαλονίκη. Στην Πόλη, οι κουλουρτζήδες διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους με την ονομασία «κουλούρι Θεσσαλονίκης» και πολύ αργότερα την ίδια ονομασία χρησιμοποιούσαν και οι κουλουρτζήδες στην Αττική.

Σήμερα, στην Ελλάδα και στην Τουρκία, οι κουλουρτζήδες συχνάζουν σε μέρη όπου περνά πολύς κόσμος, συνήθως σε κεντρικά σημεία πόλεων, για να πουλήσουν τα κουλούρια τους. Τα μεταφέρουν, είτε σε μεγάλα καλάθια, είτε σε τάβλες και τα πωλούν είτε κατευθείαν από αυτά, είτε από γυάλινες, τροχήλατες προθήκες.

Η διατροφική αξία της… απλότητας

Το κουλούρι Θεσσαλονίκης είναι πολύ υγιεινό και οικονομικό σνακ. Μπορείτε να το φάτε περπατώντας στο δρόμο, να το πάρετε μαζί σας στη δουλειά και να το συνδυάσετε με τυρί για ένα ελαφρύ και δυναμωτικό γεύμα.

Παρασκευάζεται από αλεύρι σίτου, μαγιά, νερό, αλάτι και ζάχαρη. Αλλά το μυστικό της γεύσης του κουλουριού (εκτός από το ψήσιμο και την ζύμη) είναι το πολύ και καλής ποιότητας σουσάμι. Το σουσάμι και τα προϊόντα του (ταχίνι, χαλβάς, σησαμέλαιο), αποτελούν τρόφιμα θερμιδογόνα μεν, υψηλής διατροφικής αξίας δε.

Οι σπόροι του σουσαμιού (μόλις 28 γρ.), προσφέρουν περισσότερο από το 1/4 των ημερήσιων αναγκών μας σε ασβέστιο, αποτελούν υψηλής βιολογικής αξίας φυτικές πρωτεΐνες και περιέχουν κυρίως βιταμίνες του συμπλέγματος Β, όπως Β1, Β2 και νιασίνη (βιταμίνη Β5). Επίσης, η αυξημένη παρουσία πολυακόρεστων λιπαρών οξέων στο σουσάμι, το καθιστά μια ιδιαιτέρως θρεπτική τροφή, καθώς τα συγκεκριμένα οξέα δεν μπορεί να τα συνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός.

Τα τελευταία χρόνια η διατροφική αξία του σησαμιού, έχει συσχετιστεί, τόσο με την πρόληψη, όσο και με την αντιμετώπιση χρόνιων νοσημάτων με υψηλή συχνότητα στους κατοίκους της Δύσης, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, διάφορες μορφές καρκίνου (το σουσάμι περιέχει φυτοχημικές ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες) κ.ά.

lefteria.blogspot.gr

«Τα ψεύδη του Καψή για τη διαδικασία-τραγέλαφο στη ΔΤ»

Τη δική τους απάντηση στον υφυπουργό Δημόσιας Τηλεόρασης, Παντελή Καψή, έδωσαν η γραμματέας της ΕΣΗΕΑ, Μαριλένα Κατσίμη και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων της ΕΡΤ.

      

Τη δική τους απάντηση στον υφυπουργό Δημόσιας Τηλεόρασης, Παντελή Καψή, έδωσαν η γραμματέας της ΕΣΗΕΑ, Μαριλένα Κατσίμη και οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων της ΕΡΤ.
Οι σχετικές ανακοινώσεις έχουν ως εξής:
«Ψυχραιμία κ. Καψή»
Σε ραδιοφωνική συνέντευξή του στη Νόνη Καραγιάννη του 9,84 -στις 6/9/2013- ο Υφυπουργός Δημόσιας Τηλεόρασης, κ. Καψής είπε:
«Πριν από λίγες ημέρες διάβασα ότι η κ. Κατσίμη, που είναι γραμματέας της Ένωσης Συντακτών και είναι και εκ των εκπροσώπων των απολυμένων που είναι στην Αγία Παρασκευή, δήλωσε ότι αν οι 1.800 τους ζητήσουν να φύγουν για να προσληφθούν, τότε πρέπει να φύγουν. Λοιπόν, μέσα στο επόμενο διάστημα θα βγουν αυτοί οι 1.800, οι οποίοι θα προσληφθούν εφόσον ανοίξουν οι εγκαταστάσεις της Αγίας Παρασκευής. Άρα, με βάση και τις δηλώσεις περιμένω ότι θα αποχωρήσουν πλέον”.
Επ’ αυτών και μιας και ο κ. Καψής αναφέρθηκε σε μένα προσωπικά θα ήθελα να πω δύο πράγματα: Στη συνέντευξή μου είπα ότι αν οι 1.800 υπογράψουν συμβάσεις, (θυμίζω ότι ακόμη δεν έχουν υπογράψει καν αυτοί που ήδη δουλεύουν στη ΔΤ!) και αν δημοσιευτεί η προκήρυξη θέσεων για τη ΝΕΡΙΤ, τότε θα έπρεπε να φύγουμε. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Δεσμεύει εμένα και κανέναν άλλον. Την προσωπική μου άποψη άλλωστε μου ζητήσαν από την “Εφημερίδα των Συντακτών”.
Αν τεθεί ζήτημα έκφρασης της θέσης των συντεταγμένων οργάνων της ΕΣΗΕΑ (και προφανώς των εργαζομένων της ΕΡΤ) αυτό δεν θα γίνονταν μέσω μιας συνέντευξης μου αλλά δια του θεσμικά ενδεδειγμένου τρόπου.
Το τι λοιπόν θα γίνει στην Αγία Παρασκευή, στη  Θεσσαλονίκη και στις άλλες πόλεις όπου λειτουργεί η ΕΡΤ, θα είναι προϊόν διαβούλευσης των ανθρώπων εκεί και όχι αποτέλεσμα της δικής μου προσωπικής – ή του οποιουδήποτε άλλου – άποψης. Τόσο απλά.
Το δεύτερο όμως που θα ήθελα να πω με αφορμή αυτά που είπε ο κ. Καψής είναι ότι μου προκαλεί αμηχανία το ότι ο αρμόδιος υπουργός σπεύδει να πει ότι στο «επόμενο διάστημα θα βγουν οι 1.800» να ζητήσουν να ανοίξουν οι εγκαταστάσεις… Εδώ ομολογώ πως διακρίνω μια σύγχυση: πώς γίνεται ο κ. Καψής να προαναγγέλλει τι θα κάνουν οι  συνάδελφοί μας; Είναι μήπως ο εκπρόσωπός τους;
Σε κάθε περίπτωση, γνωρίζουμε πώς έχουν τα πράγματα στη ΔΤ, όπου η δημόσια εξουσία ασκείται ως ιδιωτική επιστασία. Θα περίμενα αυτό τουλάχιστον να μην προβάλλεται ή αν μη τι άλλο να γίνεται προσπάθεια ώστε να μην εκφέρεται από τα κατεξοχήν αρμόδια χείλη. Αλλά εδώ βλέπω το αντίθετο… Ψυχραιμία  λοιπόν, κ. Καψή. 
Μαριλένα Κατσίμη
«Καταφεύγει σε ψεύδη»
Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι ο υφυπουργός αρμόδιος για τη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση αναγκάζεται να καταφεύγει σε ψεύδη για να καλύψει τη διαδικασία-τραγέλαφο με την οποία επιχειρείται να στελεχωθεί η ΔΤ. Οι καταγγελίες δεν είναι ατεκμηρίωτες. Οι εισαγγελικές αρχές οι οποίες ήδη διενεργούν έρευνα για το θέμα θα τις αξιολογήσουν. Επανειλημμένως οι εκπρόσωποι των δημοσιογράφων της ΕΡΤ έχουν δηλώσει στον υφυπουργό ότι δεν αναγνωρίζουν την διαδικασία προσλήψεων και ο λόγος που επισημαίνουν τις παρανομίες που την διέπουν, είναι ακριβώς για να καταδείξουν, πως εκείνοι που επέλεξαν το μαύρο για την Δημόσια Ραδιοτηλεόραση δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν τη διαφάνεια και την αξιοκρατεία που ευαγγελίζονται. Η πραγματικότητα άλλωστε το αποδεικνύει.
Όσο για το επικοινωνιακό πυροτέχνημα της πρόσκλησης των εκπροσώπων να γίνουν ελεγκτές των δικαιολογητικών που υποβάλουν συνάδελφοι τους, λες και θα μπορούσαν ποτέ να νομιμοποιήσουν μια διαδικασία που δεν αναγνωρίζουν, μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει. Ο υφυπουργός γνωρίζει καλά ότι ουδέποτε υπέβαλε τέτοιο αίτημα, όπως γνωρίζει πολύ καλά ότι ουδέποτε θα μπορούσαμε να το αποδεχθούμε.
Πιο συγκεκριμένα:
Οι ανταποκριτές της ΕΡΤ στο εξωτερικό σε πιο ακριβώς σημείο της πρόσκλησης ενδιαφέροντος προβλέπονταν; Ξεχνάει ο υφυπουργός ότι στις συναντήσεις με τους εκπροσώπους των εργαζομένων είχε δηλώσει ότι θέσεις για ανταποκριτές μόνιμης απασχόλησης δεν προβλέπονται ούτε στο μεταβατικό στάδιο ούτε στη “λιτή¨ΝΕΡΙΤ παρά μόνο με σχέση εργασίας κατ’ αποκοπήν; Πρόκειται για προφανή γκάφα την οποία έσπευσαν να διορθώσουν εκτός διαδικασίας.
Χρειάζεται υπεύθυνη δήλωση για να διαπιστώσει η “ειδική επιτροπή” αν κάποιος δημοσιογράφος εργάζεται και σε άλλο μέσο; Η φύση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος είναι τέτοια που ο κάθε τηλεθεατής, ακροατής, αναγνώστης εύκολα εντοπίζει τους δημοσιογράφους της ΔΤ που παράλληλα εργάζονται σε ραδιοφωνικούς σταθμούς ή εφημερίδες.Είναι πάγια η θέση των Δημοσιογραφικών Ενώσεων ότι δεν απαγορεύεται στους δημοσιογράφους να έχουν παράλληλη απασχόληση. Ωστόσο υπο τις παρούσες συνθήκες, καλπάζουσας ανεργίας στον κλάδο, το συγκεκριμένο κριτήριο προτίμησης θα ήταν απολύτως σωστό αρκεί να το σέβονταν εκείνοι που το έθεσαν.
Αγγίζει τα όρια του παραλόγου ο ισχυρισμός του υφυπουργού ότι η σύμβαση που υπογράφουν όσοι στελεχώνουν τη ΔΤ, η οποία πρωτοφανώς δεν ορίζει καν το ποσό της αμοιβής τους, δεν καθιστά νομικά αδύναμες τις αγωγές που σχεδόν όλοι έχουν κάνει διεκδικώντας το παράνομο και άκυρο της απόλυσης τους. Ποιός άλλος λόγος  θα υπήρχε άλλωστε να συνομολογεί, σε αυτή τη σύμβαση,  ο κάθε εργαζόμενος με τον ειδικό διαχειρηστή της μεταβατικής ΔΤ την ΚΥΑ με την οποία καταργήθηκε η ΕΡΤ και απολύθηκαν 2.656 εργαζόμενοι;
Οι “οδηγίες” για νομιμότητα και διαφάνεια δεν είναι αρκετές, ακόμη και αν υλοποιούνταν, για να καλύψουν την αντιδημοκρατική και αυταρχική απόφαση της κυβέρνησης να φιμώσει την Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση.
Οι εκπρόσωποι
ΝΕΤ Μάχη Νικολάρα
ΕΡΑ Νίκος Τσιμπίδας
efsyn.gr

Τα εκατό βιβλία με τη μέγιστη επιρροή στην πορεία της ανθρωπότητας

 

Τα εκατό βιβλία που αναλύονται εδώ έχουν αλλάξει ριζικά την πορεία του πολιτισμού, είτε εμπνέοντας εκατομμύρια πιστούς (Βίβλος, Κοράνι), είτε φτάνοντας στο απόγειο της καλλιτεχνικής έκφρασης (Ιλιάδα, Οδύσσεια, Σαίξπηρ), είτε ανοίγοντας το δρόμο για επιστημονικές ανακαλύψεις τεράστιας σημασίας (Η Καταγωγή των Ειδών του Δαρβίνου, Η Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν), είτε επαναπροσδιορίζοντας τις απόψεις για την ανθρώπινη φύση (Ψυχολογικοί Τύποι του Γιουνγκ και Η Ερμηνεία των Ονείρων του Φρόιντ), ή μεταβάλλοντας για πάντα το παγκόσμιο πολιτικό τοπίο (η Πολιτεία του Πλάτωνα, Τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Πέιν).

1. Ι ΤΣΙΝΓΚ,περίπου 1500π.χ.

Το Ι Τσινγκ,που μεταφράζεται συνήθως ως βιβλίο των Αλλαγών,είναι σχεδόν εξίσου αρχαίο με την ίδια την Κίνα. Σε διάφορες εκδόσεις,κατάφερε να αποτελέσει τη βάση τόσο του Κομφουκισμού όσο και του Ταοιϊσμού,ενώ ο βουδισμός επικράτησε στην Κίνα υπό μια μορφή του Ι Τσινγκ(τη “Σκοτεινή Γνώση”).Το 18 και 19ο αιώνα,ο δυτικός κόσμος άρχισε να το ανακαλύπτει σιγά σιγά (ο Λάιμπνιτς γοητεύτηκε απ'αυτό) και μπορεί η επιρροή του εδώ να είναι μεγαλύτερη απ' ό,τι είναι γενικά παραδεκτό. Πολλοί άνθρωποι στη δύση ασχολούνται με τη μαντεία. Το Ι Τσινγκ αποτελεί ένα είδος μαντικής τέχνης, και για το λόγο αυτό βρήκε οπαδούς και πέρα από τη Κίνα...

2.Παλαιά Διαθήκη,περίπου 1500 π.χ.

Η Παλαιά Διαθήκη, μαζί με την Καινή Διαθήκη,είναι δυο εντελώς ξεχωριστά βιβλία σε μια σειρά θεμελιώδων θρησκευτικών κειμένων, όπως το Κοράνι, η Αβέστα και η Νταμαπάντα.Κατά τη χριστιανική Εκκλησια, η Παλαιά Διαθήκη οδηγεί στην Καινή. Και τα δυο βιβλία μαζί εξακολουθούν να θεωρούνται από τους βιβλικούς φονταμελιστές ως ένας τόμος που περιέχει το μήνυμα του Θεού και ως μια κυριολεκτικά αληθινή εξιστόρηση της δημιουργίας. Αυτό αποτελεί μέρος της ιστορίας του δόγματος,όχι όμως και της επιστήμης.

3. Όμηρος, Ιλιάδα & Οδύσσεια, περίπου 8ος αιώνας π.χ.

Η Ιλιάδα και Οδύσσεια του Ομήρου, των οποίων τα πρώτα σωζόμενα χειρόγραφα χρονολογούνται τουλάχιστον χίλια επτακόσια χρόνια έπειτα από την εποχή του, είχαν γίνει κλασικά στην αρχαία Ελλάδα από την εποχπή του Πλάτων. Το περίεργο ήτανότι ο Πλάτων τα αποδοκίμαζε, ενώ ο Αριστοτέλης όχι. Ωστόσο, δεν γνωρίζουμε τίποτα για τον Όμηρο. Έχουν δοθεί πολλές ερμηνείες στο όνομα του : <<Αυτός που δεν βλέπει>>, <<όμηρος>>, <<σύντροφος>>, <<αυτός που βάζει τα πράγματα στη σειρά>> ...Η υπαρξή του δεν έχει αποδειχθεί και ορισμένοι μελετητές αμφιβάλλουν αν υπήρξαν καν. Αλλά κι αν πράγματι υπήρξε, έγραψε και τα δυο επικά ποιήματα; Ελάχιστα προβλήματα αποδείχθηκαν τόσο ενοχλητικά ή προκάλεσαν κατά καιρούς τόση οργή.

4. ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ,περίπου 700-400 π.χ.

Η ιστορία των καταβολών της πρώτης Ινδικής θρησκείας, του ινδουισμού, έγινε κάπως πολύπλοκη ύστερα από σχετικα πρόσφατες ανακαλύψεις για τον πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού,που τώρα γνωρίζουμε ότι άνθισε ταυτόχρονα μ' εκείνους της Μεσοποταμίας,της Κίνας και της Αιγύπτου.

5. Λάο Τσε,Ο δρόμος και ηΔύναμη του,3ος αιώνας π.χ.

Παραδοσιακά,ο Λάο Τσε (ο <<δάσκαλος Λάο>>),είναι η κεντρική μορφή της Ταοϊστικής θρησκείας, αμφισβητείται, όμως, ό,τι υπήρξε πραγματικό πρόσωπο.Μια εκδοχή λέει ότι ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία και συγχρόνος του Κομφούκιου και υποτίθεται ότι τον καθοδηγούσε σε θέματα σχετικά με το τελετουργικό. Σύμφωνα με αυτή, γεννήθηκε τον 6ος αιώνα π.χ. Στην πολιτεία Τσου και έγραψε το Δρόμο(Τάο τε Τσινγκ), το πρώτο φιλοσοφικό βιβλίο στην Κινεζική. Σύμφωνα με το μύθο, ο Λάο αηδίασε τόσο πολύ με τις συνθήκες στην Κίνα, ώστε, αφού παρέδωσε το Δρόμο, εγκατάλειψε και πήγε στην Ινδία. Εκεί,ούτε λίγο ούτε πολύ, εμφανίστηκε ως ο ίδιος ο Βούδας! Αλλά όσο ενδιαφέροντες κι αν είναι αυτοί οι μύθοι, δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια, σύμφωνα με τα γεγονότα που αποκάλυψαν οι σύγχρονες μελέτες.

6. Αβέστα περίπου 500 π.χ.

Σύμφωνα με τη σημερινή χρονολόγηση, με την οποία συμφωνεί η πλειονότητα των μελετητών, ο περσικός ζωροαστρισμός είναι η αρχαιότερη μονοθεϊστική θρησκεία. Σίγουρα ο ζωροαστρισμός επηρέασε βαθία τις μετέπειτα θρησκείες: τον ιουδαϊσμο,τον χριστιανισμό,την κοινότητα των Παπύρων της Νεκράς Θάλασσας,του βουδισμού,το μανιχαϊσμό και τον ισλαμισμό. Ζωροαστρισμός είναι το ελληνικό όνομα που χρησιμοποιούν οι δυτικοί συγγραφείς για τον προφήτη που αργότερα έγινε γνωστος ως Ζαρατούστρας. Το αριστούργημα Τάδε Έφη Ζαρατούστρα του Νίτσε, παρά την τεράστια επιρροή του, δεν επηρέασε καθόλου το ζωροαστρισμό. Η τοποθέτηση της εποχής του Ζωροάστρη στον 7ο αιώνα οφείλεται στους Έλληνες,(όπως και μια χρονολόγηση ακόμα πιο παλία, πέντε χιλιάδες χρόνια πρίν από το Τρωικό πόλεμο).

7. Κομφούκιος,Ανέλεκτα,περίπου 5ος-4ος αιώνας π.χ.

Ο Κομφούκιος (εξελληνισμένη απόδοση του ονόματος Κουγκ Φου Τζου, Σεβάσμιου Δασκάλου Κουγκ,551-479 π.χ.), απ' όσο είναι γνωστό,δεν έγραψε τίποτα. Ήταν ένας απλός ιδιωτικός δάσκαλος με πολλούς μαθητές, ο οποίος αποκαλούσε τον εαυτό του μεταδότη γνώσης. Είναι, όμως, ο γνωστότερος και σπουδεότερος στοχαστής της κινέζικης ιστορίας και έχει ερμηνευτεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Είναι ανάγκη να διαχωριστεί ο άνθρωπος από το θρύλο, αλλά αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.

8. Θουκιδίδης,Ιστορία του Πελοποννησιακού πολέμου,περίπου 5ος αιώνας π.χ.

Ο Ηρόδοτος δεν είναι ακριβώς ο “ιστορικός των ιστορικών”. Ενδιαφέρονταν πολύ και για θέματα που δεν ήταν αποκλειστικά ιστορικά. Ο Θουκιδίδης, όμως, που γεννήθηκε είκοση περιπού χρόνια έπειτα από αυτόν, είναι αναμφισβήτητα ο ιστορικός των ιστορικών.

9. Ιπποκράτης,Έργα,περίπου 400 π.χ.

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η μυθική σχεδόν μορφή του Ιπποκράτη ήταν για τους αρχαίους Έλληνες, αλλά και για τους Άραβες, τους ανθρώπους του Μεσαίωνα στην Ευρώπη και αλλού,η προσωποποίηση του ιδανικού γιατρού. Δεν μπορούμε να είμαστε απόλυτα σίγουροι, αλλά μάλλον το άξιζει. Ωστόσο, δεν έγραψε αυτός την Ιπποκρατικη Συλλογή. Μπορεί να έχει γράψει ορισμένα μέρη ή να ενέπνευσε μερικά από αυτά που χρονολογούνται την εποχή κατά την οποία έζησε. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η ελληνική ιατρική ήταν ένα υψηλό και αυθεντικό δημιοργικό επίτευγμα, ισάξιο του αρχαίου δράματος.

10. Αριστοτέλης, Έργα, 4ος αιώνας π.χ.

Ακόμα και σήμερα, ακόμα και μεταξύ αυτών που δεν έχουν ακούσει ποτέ το όνομα του, η εμπνευσμένη κοινή λογική του φιλοσόφου, επιστήμονα και στοχαστή Αριστοτέλη εχει επηρεάσει τόσο πολύ τους κληρονομημένους τρόπους σκέψης, ώστε εμμένουμε σ' αυτούς αυτόματα και χωρίς να θυμόμαστε καν τη πηγή τους. Αν εξαιρέσουμετις θρησκευτικές μορφές, ο Αριστοτέλης υπήρξε ο άνθρωπος που επηρέασε τον κόσμο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο άτομο. Επειδή, όμως, υπήρξε μαθητής του Πλάτωνα -με τον οποίο διαφωνούσε σε ορισμένα θέματα - πρέπει να δώσουμε προτερεότητα στον πρεσβύτερο. Ωστόσο, ο Αριστοτέλης είναι κάτι περισσότερο από<<μαθητής του Πλάτωνα>>, όσο μεγάλος κι αν είναι ο πειρασμός να τον περιγράψουμε με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Μπορεί ό,τι έχει διασωθεί απο το έργο του να είναι το λιγότερο λαμπρό. Έχουμε, όμως, τη μαρτυρία του Ρωμαίου Κικέρων ότι στα χαμένα έργα υπάρχει ένας <<χρυσός ποταμός>>ευγλωττίας. Ίσως λοιπόν, τον γνωρίζουμε ελάχιστα.

11. Ηρόδοτος, Ιστορία,5ος αιώνας π.χ.

Η ιστορία, ένας συνδυασμός ακριβούς γνώσης και εικασίας, αποτέλεσε από πολύ νωρίς ένα είδος τέχνης. Είναι εύκολο να συντάξεις ένα κατάλογο με γεγονότα. Ακόμα ευκολότερο είναι να επιλέξεις τα συμαντικότερα από αυτά και να προσπαθήσεις να εξακριβώσεις τα ανθρώπινα κίνητρα ή πρότυπα. Λίγοι ιστορικοί,όμως, κατάφεραν να έχουν και συγγραφική δεινότητα.

12. Πλάτων,Πολιτεία,περίπου 380 π.χ.

Ο φιλόσοφος Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ δήλωνε ότι η φιλοσοφία δεν ήταν παρά μια σειρά<<υποσημειώσεων στον Πλάτωνα>> (περ. 429-347 π.χ.). Αυτό δεν ισχύει απόλυτα. Αλλά δεν μπορεί να αντικρουστεί εύκολα, ειδικά σε σχέση με την εποχή. Πάντως ο Ηράκλειτος, ο Αριστοτέλης, ο Χίουμ και ο Καντ θα βεβαίωναν το αντίθετο.

13. Ευκλείδης,Στοιχεία,περίπου 280 π.χ.

Η καταγωγή του Ευκλείδη μας είναι άγνωστη. Ούτε γνωρίζουμε πολλά, πέρα το γεγονός ότι έζησε και δίδαξε στην Αλεξάνδρεια την εποχή του Πτολεμαίου Α'. Λέγεται ότι ήταν πρόσχαρος, γλυκομίλητος, ευγενικός και ευθύς. Υποτίθεται ότι δεν είχε σε μεγάλη υπόληψη την πρακτική αξία της γεωμετρίας την οποία δίδασκε. Το σημαντικότερο και γνωστότερο έργο του είναι τα Στοιχεία που αποτελούνται από δεκατρία βιβλία, μερικά απο τα οποία έχουν χαθεί. Από το πρώτο ως το έκτο βιβλιό πραγματεύεται την επίπεδη γεωμετρία, από το έβδομο ως το ένατο τη θεωρία των αριθμών, στο δέκατο τη θεωρία των άρρητων αριθμών και απο το ενδέκατο ως το δέκατο τρίτο τη στερεομετρία.

14. ΝΤΑΜΑΠΑΝΤΑ,περίπου 252 π.χ.

Ο Βούδας (<<φωτισμένος>>) ήταν ένας πρίγκιπας που λεγόταν Σιντάρτα. Είχε γεννηθει το δεύτερο τέταρτο του 6ου π.χ. αιώνα και άνηκε στην οικογένεια Γκαουατάμα, η οποία ζούσε στην περιοχή της Ινδίας που αντιστοιχεί στο σημερινό Νεπάλ. Ήταν ο λιγότερος δογματικός ιδρυτής θρησκείας. Για την ακρίβεια, υπήρξε σαφώς αντιδογματικός. Το <<Μονοπάτι>> του διαφωτισμού του ήταν πραγματιστικό, βασισμένο σ'αυτό που αποκαλούμε <<συνηθισμένη ζωή>>. Είναι γνωστό ως <<Μέση Άτραπος>>, ένας δρόμος ανάμεσα <<στην υπερβολη και την έλλειψη>>, όπως οι χορδές της άρπας που, για να παίζει καλά, δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ τεντομένες ούτε πολυ χαλαρές.

15. Βιργίλιος, Ανειαδα,70-19 π.χ.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Αύγουστος είχε καλλιτεχνικές τάσεις. Αν κρίνουμε από τα γραπτά του του Βίργιλίου, το μεγαλείο του Αύγουστου ήταν αδιαμφισβήτητο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ήταν πανούργος, διπρόσωπος και υποκριτής με τη στενή ηθική έννοια. Είναι κρίμα που ο Αύγουστος σχετίζεται με το ποιητικό επίτευγμα του Βιργιλίου.

16. Λουκρήτιος, Πέρι της Φύσεως των Πραγμάτων, περίπου 55 π.χ.

Για τον Τίτο Λουκρήτιο Κάρο (περ. 99 ή 94-55 π.χ.), που σήμερα θεωρείτε ένας από τους μεγαλύτερους Λατίνους ποιητές, δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα. Ορισμένοι κριτικοί τον προτιμούν ακόμα κι από τον Βιργίλιο. Καταγόταν πιθανότατα από αριστοκρατική οικογένεια και μπορεί να ήταν ιδιοκτήτης περιουσίας κοντά στην Πομπηία όπου διδάχθηκε την επικούρεια φιλοσοφία.

17. Φίλων Ο Αλεξανδρευς, Αλληγορική των Ιερών Νόμων, 1ος αιώνας μ.χ.

Ο Φίλοων ο Αλεξανδρεύς, γνωστός και ως Φίλων ο Ιουδαίος, ελληνίζων συγγραφέας με θέμα του την Ιουδαϊκη θρησκεία και την Ελληνικη φιλοσοφία, ήταν σύγχρονος του Ιησού Χριστού και του Αποστόλου Παύλου. Γεννήθηκε περί το 30 π.χ. και πέθανε γύρο στο 40 μ.χ. θεωρίτε ο πρώτος θεολόγος. Ωστόσο, ήταν Εβραίος και δεν αναφέρθηκε ποτέ στο χριστιανισμό.

18. Καινή Διαθήκη,περίπου 64-110 μ.χ.

Οι Εβραίοι δεν θεωρούν τον Ιησού Μεσσία και γι'αυτό η Καινεί Διαθήκη δεν επέδρασε καθόλου στην διαμόρφωση της θρησκείας τους. Στο κοράνι, ο Ιησούς παρουσιάζεται ως προφήτης. Οι μουσουλμάνοι δεν τον θεωρούν Υιό του Θεού, πιστεύουν, όμως, γενικά ότι στο τέλος θα επανέλθει και θα καθίσει δίπλα στο Θεό. Ο Ιησούς αναφέρεται στις μουσουλμανικές ιστορίες των Προφητών. Οι χριστιανοί δεν ανταποδίδουν αυτή τη φιλοφρόνηση. Αποτελούν ακόμα μια ισχνή μειοψηφία που βλέπει τις άλλες θρησκείες να τείνουν προς τον ίδιο σκοπό. Οι διάφορες χριστιανικές εκκλησίες παραμένουν ανελέητα κλειστές προς τους αλλόδοξους.

19. ΠΛλούταρχος,Βίοι Παράλληλοι,Περίπου 50-120 μ.χ.

Την εποχή του Πλουτάρχου, του Έλληνα σχολιαστή των ηθών, βιογράφου και ιερέα, η Ρώμη ήταν κυρίαρχη. Το έργο του-πολύτμο για τις πληροφορίες που μας δίνει, έστω και συχνά ασαφείς- μας λέει πολλά για το πώς έβλεπε η Ρώμη τον εαυτό της την εποχή της ακμής της.

20. Κορνήλιο Τάκιτος,Χρονικά από της τελευτής του θεού Αυγούστου,περίπου 120 μ.χ.

Οι περισσότεροι Ρωμαίοι ιστορικοί, από τους οποίους θα μπορέσουμς να αντλήσουμε πολλές πληροφορίες, δεν έζησαν την παρακμή και την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Από τους δύο σημαντικότερους, τον Λίβιο και τον Τάκιτο, διασώζεται το ένα τέταρτο των έργων του πρώτου και μόνο τα μισά του δεύτερου.

21. Το Ευαγγέλιο της Αλήθειας,περίπου 1ος αιώνας μ.χ.

Το Ευαγγέλιο αυτό απουσιάζει απο την Καινή Διαθήκη και είναι γνωστό από την εισαγωγή του : <<Το Ευαγγέλιο της Αλήθειας είναι χαρά>>. Το Ευαγγέλιο αυτό, σε αντίθεση με τα <<κανονικά>>, δεν φιλοδοξεί να περιγράψει όλη τη ζωή του Χριστού.

22. Μάρκος Αυρήλιος ,Εις Εαυτόν,167 μ.χ.

Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος δεν ήταν αυθεντικός εκφραστής της στωικής φιλοσοφίας. Ήταν, όμως, ένας από τους τελευταίους και σαφέστερους. Επιπλέον, έπρεπε να διοικεί ολόκληρη αυτοκρατορία και να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Επί των ημερών του κατάρευσε ηPax Romana(Ρωμαϊκη Ειρήνη) και οι <<βάρβαροι>> άρχισαν να χτυπούν την πόρτα της Ρωμαϊκης Αυτοκρατορίας. Τα γεγονοτα αυτά έκαναν τον Μάρκο Αυρήλιο τον πιο εντυποσιακό από όλους τους στωικούς: ήταν ένας άνθρωπος της πράξης που χρησιμοποιούσε τη φιλοσοφία! Η ειρωνία είναι πως, αν ο Μάρκος Αυρήλιος δεν ήταν στωϊκος, μπορεί να ήταν πιο αποτελεσματικός αυτοκράτορας. Αλλα όλες οι πιθανότητες ήταν εναντίον του, πράγμα που εκείνος γνώριζε καλά.

23. Σέξτος Εμπειρικός, Πυρρώνειοι Υποτυπώσεις, περίπου 150-210 μ.χ.

Ο Σέξτος Εμπειρικός ήταν Έλληνας γιατρός και φιλόσοφος. Δεν γνωρίζουμε που γεννήθηκε, πρέπει όμως να έζησε και στην Αλεξάνδρεια και στη Ρώμη. Τα κείμενα του είναι πολύ αξιόλογα και άσκησαν αποφασιστική επιρροή μόνο και μόνο γιατί δεν τον ενδιέφερε η φιλοσοφική πρωτοτυπία. Το όνομα του τον τοποθετεί μεταξύ των <<εμπειρικών>> γιατρών. Οι εκτεταμένες περιλήψεις που έκανε σε ανεκτίμητο υλικό άσκησαν τεράστια εππιροή όταν δημοσιεύθηκαν στα λατινικά το 1569, ένα τέταρτο του αιώνα πριν από τη γέννηση του Καρτέσιου.

24. Πλωτίνος, Εννεάδες, 3ος αιώνας μ.χ.

Ο Πλωτίνος, ο σπουδαιότερος από όλους τους πλατωνιστές, δεν θα χρησιμοποιούσε ποτέ τη λέξη<<μυστικιστής>>. Το Μεσαίωνα ,οι άνθρωποι γνώρισαν τον Πλάτωνα κυρίος μέσω του Πλωτίνου. Στις Εννάδες, ο Πλωτίνος συνδιάζει τις ιδέες του Πλάτωνα με εκείνες του Αριστοτέλη και της ελληνικής θρησκείας, προκειμένου να διατυπώσει μια θεωρία που είναι σήμερα γνωστή ως νεοπλατωνισμός. Δεν πρόκειται για μια νεκρη φιλοσοφία και οι ιδέες του Πλωτίνου μπορούν να αναπτυχθούν περαιτέρω.

25. Ιερος Αυγουστινος, Εξομολογήσεις, περίπου 400 μ.χ.

Μετα τον Ιησου Χριστό και τους Αποστόλους, κανένας άνθρωπος δεν επηρέασε την πορεία του χριστιανισμού όσο ο Αυγουστίνος, επίσκοπος Ιππώνας. Πάρολο που έζησε μόνο εβδομήντα πέντε χρόνια, η ισχυρή παρυσία του κατάφερε να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ παγανιστικής Ρώμης και μεσαιωνικών χρόνων. Ελάχιστοι μπορούν να διαβάσουν τις εξομολογήσεις και να μείνουν ανεπηρέαστοι από την Πειστική ειληκρίνεια και την αυτογνωσία του.

...Ο Αυγουστίνος ενδιαφερόταν πάνω απ’ όλα για το δυαδισμό, πράγμα που τον ώθησε προς τη θρησκέια της μητέρας του.

26. Κοράνι, 7^ος αιώνας μ.χ.

Η ισλαμική θρησκεία υπήρχε πριν απο το Κοράνι. Αλλά το ισλάμ διαφέρει απο όλες τις άλλες θρησκείες έτσι όπως τις εννοούμε στη Δύση. Είνα ένας τρόπος, μια υποταγή στη θέληση του Θεού όπως αποκαλύφθηκε στον Προφήτη. Ο Προφήτης, όμως, είναι άνθρωπος και δεν διαθέτει θεία δύναμη. Η λατρεία του είναι σοβαρή αίρεση.

27. Μωυσής Μαϊμονίδης, οδηγός των αποπλανηθέντων, 1190

Ο Μωυσής Μαϊμονίδης γεννήθηκε στην Κόρδοβα το 1135 από Εβραίους γονείς. Την εποχή εκείνη επικρατούσε στην Κόρδοβα η φανατική μουσουλμάνικη αίρεση των Αλμοάδων. Έτσι, η οικογένεια του αναγκάστηκε να εγκστασταθεί στο Καϊρο, όπου ο Μαϊμίνιδης εργάστηκε ως γιατρός. Στο τέλος, έγινε ηγέτης των Εβραίων της Αιγύπτου.

28. Καμπάλα, 12 αιώνας μ.χ.

Στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για βιβλίο. Ωστόδο, όσοι έχουν επηρεαστεί από αυτήν, τη θεωρούν βιβλίο. Παρόλο που τη γνωρίζουν λίγοι, έχει ασκήσει τεράστια εππιρροή σε όλους μας. Σύμφωνα με την καμπαλιστική σκέψη,τίποτα δεν πρέπει να θεωρείτε δεδομένο. Όλα πρέπει να είναι θέμα εσωτερικής πίστης.

Η λέξη καμπάλα σημαίνει « αυτό που παραλαμβάνεται », δηλαδή την παράδοση.

29. Θωμάς Ακινάτης, Summa Theologiae(Σύννοψη της θεολογίας), 1266-1273

Το έργο Summa Theologiae του Θωμά Ακινάτη, που άρχισε να γράφεται 1266 και έμεινε ημιτελές λόγω θανάτου του συγγραφέα του, είναι το κορυφαίο επίτευγμα της μεσαιωνικής θεολογίας. Είναι επίσης η πιο εντυπωσιακή, μέθοδική και πειστηκή σύνοψη που έγινε ποτέ για ένα τόσο μεγάλο σύνολο γνώσεων.

...Ο Θωμάς Ακινάτης ήταν ο πιο πολύγράφος φιλόσοφος.

30. Δάντης Αλιγκέρι, θεία κωμωδία, 1321.

Το ποίημα του Δάντη, σε αντίθεση με ορισμένα κλασικά έργα, δεν έμεινε ποτέ χωρίς αφοσιωμένους αναγνώστες. Η θεία Κωμωδία, παρά τη σαφήνεια και την καθαρότητα της, δεν είναι άμεσα προσιτή στους σύγχρονους ανθρώπους. Σίγουρα οι αναγνώστες την αγάπησαν περισσότερο απ’ όσο το Χαμένο Παράδεισο του Τζον Μίλτον, που είναι γενικά ένα έργο περισσότερο σεβαστό παρά δημοφηλές. Ο Μιλτον είναι τρομακτικός. Ο Δάντης είναι σοβαρός, αλλά περισσότερο ανθρώπινος. Ο πουριτανός, βλέπετε, δεν είχε εφευρεθει το 14^ο αιώνα.

31. Έρασμος Ντεζιντέριους, Μωρίας Εγκώμιον, 1509

Το Ολλανδικό όνομα του Εράσμου ήταν Γκέρχαρντ, και σημαίνει «αγαπημένος». Από εκεί πήρε το ονομά Ντεζιντέριους, το οποίο δίαλεξε ο ίδιος γιατί έτσι αποκαλούσε τον πατέρα του. Ο Έρασμος γεννήθηκε το 1466 στο Ρότερνταμ και ήταν εξώγαμο παιδί ενός ιερέα και της ερωμένης του. Πήγε σχολείο στην Ολλανδία και μετά έγινε μέλος της παιδικής χορωδίας της Ουτρέχτης. Στο σχολείο είχε καλές επιδόσεις στα λατινικά, τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε για να γράφει. Κατά τη διάρκεια της Αναγέννησης, κανείς δεν γνώριζε καλύτερα λατινικά απο τον Έρασμο.

32. Νικολά Μακιαβέλι, ο Ηγεμων, 1532

Ο Νικόλα Μακιαβέλη, διπλωμάτης,ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, θεωρητιτικός της πολιτικής και στρατιωτικός σύμβουλος, γεννήθηκε το 1469 στη Φλωρεντία από ξεπεσμένους αριστοκράτες γονείς. Δύο γεγονότα συνέβαλαν στη διαμόρφωση της σκέψης του : το πρώτο ήταν η εισβολή του Καρόλου Ή της Γαλλίας στην Ιταλία το 1494. Το δεύτερο ήταν η πτώση και εκτέλεση στην πυρά του μεγάλου Σαβαναρόλα. « Οι άοπλοι προφήτες καταστρέφονται πάντα », παρατηρούσε ο Σαβαναρόλα σκυθρωπά, «ενώ οι οπλισμένοι πετυχαίνουν πάντα. Αυτό μπορεί να φένεται φυσικό σ’ εμάς. Δεν ήταν,όμως, η γλώσσα του 15^ου αιώνα.

33. Μρτίνος Λούθηρος, η βαβυλωνία αιχμαλωσία της εκκλησίας, 1520

Τα μεγάλα κινήματα ποτέ δεν είναι έργο ενός μόνο ανθρώπου ούτε και αποτελούν την ξαφνική αποκάλυψη όλης της αλήθειας. Εκτός απο το Λούθηρο, στην εμφάνιση του προτεσταντισμού έπαιξαν ρόλο πολλοί άνθρωποι. Η μοίρα, όμως, επέλεξε τον Λούθηρο για να ανοίξη το δρόμο.

34. Φρανσουά Ραμπελέ, γαργαντούας και πανταγκρουελ, 1534 και 1532

Οι περιπέτειες του Γαργαντούα και του Πανταγκρουέλ αποτελούνται απο τέσσερα μέρη: τον Πανταγκρουέλ, τον Γαγαντούα,το τρίτο βιβλίο και το τέτερτο Βιβλίο. Το πέμπτο βιβλίο είναι αμφιλεγόμενο και ανήκει εν μέρει ή καθόλου στο Ραμπελέ.

35. Ιωάννης Κλαλβίνος, Θεσμοί της χριστιανικής θρησκείας, 1536

Ο Καλβίνος πιστεύει ότι ορισμένοι άνθρωποι, πριν ακόμα γεννηθούν, είναι καταδικασμένοι σε θάνατο και αιώνια τιμωρία, ώστε να δοξαστεί το όνομα του Θεού.

36. Νικόλαος Κοπέρνικος, πέρι της περιστροφής των ουράνιων σφαιρών, 1543

Η επιρροή του Πολωνού κληρικού και αστρονόμου Κοπέρνικου (1473 – 1543) υπήρξε κρίσιμη και θεμελιώδες, ωστόσο δεν έγινε αντιληπτή από την αρχή. Ο Κοπέρνικος δεν ήταν ο πρώτος που έθεσε τον Ήλιο στο κέντρο του ηλιακού συστήματος, και οι λόγοι για τους οποίους το έκανε είναι σε πολλά σημεία λανθασμένοι. Ωστόσο, το επίτευγμα του ήταν τεράστιο. Το περίφημο βιβλίο του, που δημοσιεύτηκε όταν ήταν ετοιμοθάνατος, δεν μπήκε στη λίστα των απαγορευμένων από τη ρωμαιοκαθολοκή Εκκλησία την εποχή του θανάτου του, όπως υποθέτουν πολλοί, αλλά 1616. Σβήστηκε από τη λίστα πολύ μετά την επιβεβαίωση της θεωρίας του, 1757.

37. Μισέλ Εκέμ ντε Μόντε, δοκίμια, 1580

Αρχικά, μπορεί να φανεί περίεργο που ο Μόντε, ένας τόσο σημαντικός στοχαστής που άσκησε τεράστια επιρροή κατά το 17^ο αιώνα, αποκαλούσε το έργο του «αστείο». Ο Μοντέν, όμως, ήταν ένα είδος Σαίξπηρ της πρόζας και θεωρείτε εξίσου μεγάλος. Η σύγκριση μπορεί να ξαφνιάζει, αλλά είναι λογική, αφού ο Μόντεν, ως σχολιαστής της ζωής, δεν επέτρεψε ποτέ στον εαυτο του να παρασυρθεί απο τα πάθη, τη φαντασία ή την αγανακτησή του. Όπως ο Σαίξπηρ, καλύπτει όλες τις πτυχές της ζωής, δεν μπορεί να συμμορφωθεί προς τις συμβάσεις και, παρά τις επιφυλάξεις και το συντηρητισμο του, δεν διστάζει να κάνει υποθέσεις.

38. Μιγκέλ ντε Θερβάντες, Δον Κιχωτης, 1605(ά μέρος) και 1615(΄β μέρος)

Ο Χοσέ Ορτέγκα ι Γκάσετ, ο μεγαλύτερος Ισπανός κριτικός λογοτέχνης του 20^ου αιώνα, γράφει για τον Δον Κιχώτη:

Ο Θερβάντες –ένας υπομονετικος ευγενής που έγραψε ένα βιβλίο –αναπαύεται εδώ και τρείς αιώνες στα Ηλύσια Πεδία απ’ όπου ρίχνει γύρω του μελαγχολικές ματίες και περιμένει να γεννηθεί ένας απόγονος του που θα μπορέσει να τον καταλάβει.

39. Γίοχαν Κέπλερ, η Αρμονία του Κόσμου, 1619

Ο Κέπλερ (1571-1630) γεννήθηκε στο Βάιλ ντερ Στατ της νότιας Γερμανίας και ήταν γίος λουθουρανού ιερέα. Ο Λούθηρος είχε παρατηρήσει οργισμένος ότι ο Κοπέρνικος ήταν ένας «ηλίθιος που θέλει να διαστρέψει όλη την τέχνη της αστρονομίας και να αρνηθεί ό,τι λέει η βίβλος». Αλλα ο Κέπλερ, λιγότερο εγωιστήςνκαι οξύθυμος από τόσο παράλογες και συμβατικές ιδέες. Όπως ο Γαλλιλέος, ήταν οπαδός του πυθαγόρειου μυστικισμού και πίστευε οτι το σύμπαν μπορούσε να ερμηνευθεί με μαθητικούς όρους.

40. Φράνσις Μπέικον, Novum Organum(νεο όργανο), 1620

«Ο ευφυέστερος,σοφότερος και πιο μικρόψυχος άνθρωπος του κόσμου;» Έτσι έγραψε ο Αλεξάντερ Πόουπ για τον Φράνσις Μπέικον στο Δοκίμιο για τον άνθρωπο. Το ίδιο πίστευει σήμερα γι’ αυτόν ο περισσότερος κόσμος.

41. Γουίλιαμ Σαίξπηρ, το πρώτο Folio, 1623

Το πρώτο Folio δημοσιεύτηκε το 1623 και περιέχει και τα 36 έργα του Σαίξπηρ. Δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια το μέγεθος της επιρροές του Σαίξπηρ ούτε στην ανθρώπινη συμπεριφορά ούτε στην ανθρώπινη σκέψη. Ωστόσο, ένα είναι σίγουρο:  έκανε αμέτρητους ανθρώπους να κερδίσουν τεράστια χρήματα ποσά, αφού υπάρχει ολόκληρη σαιξπηρικη βιομηχανία. Όπως έγραψε ο εκδότης της σαιξπηρικής Εγκυκλοπαίδειας Όσκαρ Τζέιμς Κάμπελ, «κανένας άλλος συγγραφέας δεν ερέθισε τόσο πολύ τα πιο λαμπρά μυαλά κάθε γενίας»

42. Γαλιλαίος, Διάλογος Σχετικά με τα Δύο Κύρια Συστήματα του Κόσμου, 1632

Ο Γαλιλαίος (1564-1642) ήταν εμπειρικός επιστήμονας και μαθηματικός πριν γίνει φιλόσοφος, και ό,τι έκανε στη φιλοσοφία ήταν πρός όφελος της επιστήμης. Αλλά η επιρροή του στη φιλοσοφία και την επιστήμη υπήρξε τεράστια. Από όλους τους επιστήμονες-επαναστάτες του 16-17ου αιώνα, από τον Κοπέρνικο και μετά, ο Γαλιλαίος ήταν εκείνος που ασχολήθηκε λιγότερο με τα θρησκευτικά πιστεύω και το μυστικησμό. Αλλά η προσήλωση αυτού του αξιοθαύμαστου, περίεργου και αφοσιωμένου ανθρώπου πρός την επιστήμη υπήρξε μερικές φορές υπερβολική.

43. Ρενέ Ντεκάρτ (Καρτέσιος), Λόγος Πέρι της Μεθόδου,1637.

Ο Καρτέσιος(1596-1650) θεωρείτε δικαιολογημένα πατέρας της σύγχρονης φιλοσοφίας και άσκησε τεράστια επιρροή, τόσο άμεσα όσο και έμμεση.

44. Τόμας Χόμπς, Λεβιάθαν, 1651.

Ο μακρόβιος (1588-1679) Τόμας Χομπς, ιδρυτής της αγγλικης πολιτικής και ηθικής φιλοσοφίας, ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα θέματα-όχι μόνο με τη φιλοσοφία, αλλά και τη θρησκεία, τα μαθηματικά, τη λογική, τη ψυχολογία, τη γλώσσα και την οπτική. Ήταν δάσκαλος του πρίγκιπα της Ουαλίας και μετέπειτα βασιλία Κάρολου ΄Β στο Παρίσι, όταν ζούσε εξόριστος, όπως εκείνος, από την Αγγλία. Γνώριζε ή αλληλογραφούσε με όλα τα μεγάλα μυαλά της εποχής του: τον Γαλιλαίο, στον οποίο χρωστούσε πολλά, τον Καρτέσιο, τον Μπέικον, τον Λάιμπνιτς...Κανένας φιλόσοφος δεν τον ξεπέρασε στη πεζογραφία. Ήταν ποιητικός και αντιλαμβανόταν τη ζωή όχι μόνο ως φιλόσοφος και ψυχολόγος, αλλά και ως ειρηνικός ποιητής.

45. Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, έργα, 1663-1716

Δεν χωρά αμφιβολία ότι η επιρροή του Λάιμπνιτσ υπήρξε μεγάλη, ουσιαστηκή και διαρκής. Δεν υπάρχει τομέας της γνώσης στον οποίο να μη συνέβαλε. Για παράδειγμα, ήταν ο πρώτος συγγραφέας που εισήγαγε την έννοια του ασυνείδητου. Με τη μεγάλη ακρίβεια που τον χαρακτήριζε, παρατήρησε ότι μπορεί να διακρίνουμε κάτι χωρίς να το συνειδητοποιούμε εκείνη τη στιγμή.

46. Μπλεζ Πασκάλ, Στοχασμοί, 1670

Ο Μπλεζ Πασκάλ, θρησκευτικός φιλόσοφος, χημικός και μαθηματικός, στήριζε τις απόψεις του στο περίφημο: <<Η καρδία έχει τους λόγους της για τους οποίους η λογική δεν ξέρει τίποτα>>.

47. Μπαρούχ Σπινόζα, Ηθική, 1677

Παρόλο που η ογκώδη αλληλογραφία του δεν είχε άμεσο αντίκτυπο στο κόσμο, όποιος θέλει να κατανοήσει τον Σπινόζα (1632-1677), δεν μπορεί να το επετύχει χωρίς της Αλληλογραφία. Για παράδειγμα, χωρις τις σημαντικές διευρινίσεις για πολλά θέματα που δίνει στο φίλο του Χένρι Όλντενμπουρκ(ένα Γερμανό διπλωμάτη που ζούσε στο Λονδίνο ως γραμματέας της Βασιλικής Εταιρίας), η φιλοσοφία του δεν θα ήταν για μας τόσο ξεκάθαρη. Σε αντίθεση με τον Λάιμπνιτς, ο Σπινόζα δεν δίνει το περίγραμμα της μεγαλειώδους φιλοσοφίας του στην προσωπική του αλληλογραφία. Οι επιστολές αυτες, όμως, ρίχνουν ενα πολύτιμο φως στη φιλοσοφία του και είναι, άρα, ανεκτίμητες. Ωστόσο, το αριστούργημα του Ηθική στο οποίο αφιέρωσε πολλά χρόνια-δημοσιεύτηκε μετά το θανατό του, όπως όλα σχεδόν τα έργα του- είναι η κύρια προσφορά του.

48. Τζον Μπάνιαν, το μεγάλο ταξίδι, 1678-1648

Η κληρονομιά του καλβινισμού δεν ήταν, και δεν θα μπορούσε, τόσο μισητή όσο ο εκφραστής της. Ο πυρήνας της προσπάθειας του ήταν έντονα χρωματισμένος από μια προσωπική εκδικητική μανία προς τους άλλους. Όσο κι αν είχε υποφέρει ο Καλβίνος -και είμαστε σίγουροι ότι υπέφερε- όταν πέτυχε τον έλεγχο της Γενεύης, ήταν σε θέση να νιώσει <<δικαιολογημένα σίγουρος για τη δική του σωτήρια>>.

49. Ισαάκ Νεύτων, Μαθηματικές αρχές της φυσικής φιλοσοφίας, 1687

Ο Ισαάκ Νεύτων (1642-1727) ενδιαφερόταν περισσότερο για την αλχημεία, το γνωστικισμό, τις προφητείες, το έργο του μυστικιστή Γιάκομπ Μποεμ και τη θεολογία, παρά για τα μαθηματικά και τη φυσική. Αυτό το παράδοξο για την πλειοψηφία των ιστορικών της επιστήμης έμεινε άλυτο λόγω της τακτικής να αγνοούνται συστηματικά τεράστια σε όγκο έργα, όπως οι Παρατηρήσεις στις Προφητίες του Δανιήλ, και ιδιαίτερα η σημασία τους.

50. Τζον Λοκ Δοκίμιο για την ανθρώπινη νόηση, 1689

Ο Άγγλος Τζον Λοκ (1632-1704) είναι ο πίο άξιος από τους αναμφισβήτητα μεγάλους φιλοσόφους. Η επιρροή του υπήρξε τεράστια.

51. Τζορτζ Μπέρκλι, Πραγματεία για τις αρχές της ανθρώπινης γνώσης,1710(αναθεωρήθηκε το 1734)

Ο Τζορτζ Μπέρκλι(1685-1753), του οποίου ο <<υποκειμενικός ιδεαλισμός>> ή <<αντιυλισμός>>αντικρούστηκε από εξέχοντες σύγχρονους τους όπως ο Σουίφτ και ο Τζόνσον γιατί πρόσβαλλε την κοινη λογική, άρχισε να καταγράφει τα επιχειρήματα του σε ένα σημειωματάριο. Λίγοι δέχτηκαν πρόθυμα τη θεωρία του ότι δεν υπάρχει ύλη. Ο Τζόνσον, που την παρανόησε, την απέρριπτε κλοτσώντας μια πέτρα και λέγοντας: <<Εγώ την αποκρούω έτσι>>.

52. Τζιανμπατίστα Βίκο, Η νέα επιστήμη,1725 (αναθεωρήθηκε το 1730 και 1744)

Ο Βόκο ήταν γίος ενός φτωχού βιβλιοπώλη που του ενέπνευσε τη δίψα για μάθηση. Με τη συνηθισμένη του ειρωνία και αδυναμία στος συμβολισμούς, απέδιδε το ενδιαφέρον του για τη φιλοσοφία στο ότι έπεσε από σκάλα στο μαγαζί του πατέρα του όταν ήταν επτά χρονών. Όσο σπουδαίος κι αν υπήρξε, όμως, το περίεργο είναι ότι έγινε γνωστός πολύ μετά το θανατό του. Ήταν εξαιρετικά τολμηρός και ευφάνταστος. Πρέπει να φαίνοταν εκκεντρικός στους ανθρώπους της εποχής του.

53. Ντέιβιντ Χίουμ, Πραγματεία για την ανθρώπινη φύση,1739-1740

Ο Σκοτσέζος Ντέιβιντ Χίουμ (1711-1776) γεννήθηκε στο Εδιμβούργο και ήταν γιος πρεσβυτεριανού μικροκτηματία. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους του κόσμου και ο μεγαλύτερος αγγλόφωνος συγγραφέας. Το περίεργο είναι ότι δεν υπήρξε ποτέ επαγγελματίας φιλόσοφος. Όταν έκανε αίτηση για την έδρα της Ηθικής Φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου όπου είχε φοιτήσει, απορρίφθηκε.

54. Ντενί Ντιντέρο, Εγκυκλοπαίδεια, 1751-1772

Διαφωτισμός ή Εποχή του Ορθού Λόγου είναι τα δύο ονόματα που δόθηκε στο πνευματικό κίνημα που υποτίθεται ότι ξεκίνησε από την Αγγλία στα τέλλη του 17ου αιώνα με το φιλόσοφο Τζον Λοκ και μεσουράνησε στην Γαλλία με τους Βολταίρο, Ντενί Ντιντερό και Ζαν λε ντ' Αλαμπέρ, ονόματα που δεν ανήκουν σε φιλοσόφους, αλλά συνδέονται με την Εγκυκλοπαίδεια.

55. Σάμουελ Τζόνσον, Λεξικό της Αγγλικής Γλώσσας, 1755

Λίγοι έχουν δεί στο μουσείο τούς δυο τεράστιους τόμους του αυθεντικού λεξικού του δόκτορα Σάμιουελ Τζόνσον.

56. Βολταίρος, ο Αγαθούλης (Καντιντ),1759

Ο Φρανσουά-Μαρί Αρουέ, γνωστός και ως Βολταίρος, δεν ήταν αυθεντικός στοχαστής, συνοψίζει όμως το Διαφωτισμό περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα της εποχής του, με εξαίρεση ίσως τον Ντιντερό, εκδότη της Εγκυκλοπαίδειας. Ο Βολταίρος, όμως, είχε ένα μοναδικό χάρισμα να παρουσίαζει τις ανησυχίες των σύγχρονων του διανοουμένων και είναι ίσως ο πιο αντιπροσωπευτικός συγγραφέας μίας εποχής της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Γι' αυτό και η ιστορική σημασία του είναι τεράστια.

57. Τόμας Πέιν, Κοινη Λογική, 1776

Οι περισσότεροι αναγνώστες θα περίμεναν να βρούν εδώ όχι την Κοινή Λογική του Πέιν, αλλά το βιβλίο του Τα δικαιωματά του Ανθρώπου. Ωστόσο, η Κοινη Λογική αποτέλεσε αναμφίβολα το έναυσμα για την αμερικανική επανάσταση εναντίον του αποικιοκρατικού κατεστημένου και είχε πιο άμεση επίδραση στη ροή των γεγονότων από τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μια απάντηση στην επίθεση του Μπερκ προς τη Γαλλική Επανάσταση που είχε διαδοθεί πολύ έκτοτε.

58. Ανταμ Σμίθ, Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια του Πλούτου των Εθνών, 1776

Σίγουρα ο Άνταμ Σμίθ (1723-1790) έθεσε τα θεμέλια της επιστήμης των οικονομικών. Ωστόσο, ο Γιόσεφ Σούμπετερ, ένας πολύ σπουδαίος οικονομολόγος του 20ού αιώνα, έγραψε για το αριστούργημα του Σμίθ ότι <<δεν περιέχει καμία ιδέα, αρχή ή μέθοδο που να ήταν γνωστή το 1766>>. Ίσως να είναι αλήθεια, αλλα δείχνει ότι οι μεγαλύτερες εφευρέσεις και οι καινούριες ιδέες είναι σπάνια πρωτογενείς. Συγκεντρώνονται και εμφανίζονται συνολικά όταν έρθει η εποχή τους. Χωρίς τον Άνταμ Σμίθ, τα οικονομικά δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα.

59. Εντουαρντ Γκίμπον, η Παρακμη και η Πτώση της Ρωμαϊκης Αυτοκρατορίας, 1776-1787

<<Ένα ασθενικό παιδί παραμελημένο από τη μητέρα του και νηστικό από τη παραμάνα του, από το οποίο δεν περίμενε κανείς τίποτα>>, έγραφε ο Έντουαρτ Γκίμπον για τον εαυτό του στην Αυτοβιογραφία του που δημοσιεύθηκε μετά το θανατό του. Γεννήθηκε στο Πάντι του νότιου Λονδίνου και ήταν γίος ενός εύπορου μέλους του Κοινοβουλίου. Φοίτησε για ένα διάστημα στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αλλά αποχώρησε απογοητευμένος, αφού <<κυριαρχούσε το ποτό και η προκατάληψη>>. Ασπάστηκε τον καθολικισμό και ο πατέρας του τον έστειλε στην Ελβετία, όπου τον φιλοξένησε ένας καλβινιστής ιερωμένος.

60. Ιμάνουελ Κάντ, Κριτική του Καθαρού Λόγου, 1981 (αναθεωρήθηκε το 1787)

<<Είναι πολύ εύκολο να επισημανεις τα λάθη ενός μεγάλου έργου παρά να κάνεις σαφή και πλήρη εκτίμηση της αξίας του>> έγραφε ο Σοπενχάουερ, θαυμαστής του Κάντ. Ορισμένοι θεωρούσαν τον Κάντ ως το μεγαλύτερο σύγχρονο φιλόσοφο, ισάξιο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Ένα ειναι πάντως σίγουρο: από μια άποψη, όλοι οι άνθρωποι είναι καντιανοί, είτε μορφομένοι είτε όχι. Και μόνο αυτό είναι μεγάλο επίτευγμα.

61. Ζαν Ζακ Ρουσσώ,Εξομολογήσεις,1781

Το αν άσκησε δικαιολογημένα τόση επιρροή αυτός ο μπερδεμένος, εγωιστής και καβγατζής συγγραφέας είναι υποκειμενικό θέμα. Αυτό που δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς είναι ότι η επιρροή του υπήρξε τεράστια. Ελάχιστα αποσπάσματα έργων αναφέρονται τόσο συχνά όσο η περίφημη εισαγωγή του Κοινωνικού Συμβολαίου: <<ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, αλλά είναι παντού αλυσοδεμένος>>. Το έργο αυτό, όμως, υποστηριζει ότι ο άνθρωπος θα πρέπει να ανέχεται τις αλυσίδες του, ή εναλλακτικά, ότι επειδή οι αλυσίδες εκφράζουν τη γενική βούληση, εγγυώνται την ελευθερία του. Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι μπορεί να <<αναγκάζονται να είναι ελεύθεροι>>. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα μέχρι ποίο βαθμό το εννοούσε ο Ρουσσώ. Δεν διευκρίνισε ποτέ την αντίφαση αυτή.

62. Έντμουντ Μπερκ, Στοχασμοι για τη Γαλλική Επανάσταση,1790

Λέγεται συχνά ότι ο Μπερκ, ένας από τους πιο δυνατούς στυλίστες της αγγλικής γλώσσας, ήταν και δεινός ρήτορας. Δεν ήταν,όμως, αν το συγκρίνουμε με άλλους.

63. Μαίρη Γούλστονκτραφτ, Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας.(1792)

Υπήρξαν και άλλες φεμινίστριες πρίν από τη Γούλστονκραφτ, αλλά εκείνη ήταν η πρώτη που είχε το σθένος να μιλήσει. Αυτό έγεινε γιατί το επέτρεψαν οι συνθήκες. Η Γαλλική επανάσταση δεν είχς γίνει παγκοσμίως αντιπαθής λόγω φοβερής αιματοχυσίας.

64. Γουίλιαμ Γκοντγουιν, Πέρι Πολιτικής Δικαιοσύνης,1793

Έχει πάντα ενδιαφέρον όταν ένας νομοταγής, σοβαρός και συντηρητικος άνθρωπος, για όσους τον γνωρίζουν προσωπικά, προκαλεί την κατακραυγή μίας σημαντικής μερίδας της κοινωνίας, ειδικά όταν η μερίδα αυτή θεωρείται ”κατεστημένο”

65. Τόμας Ρόμπερτ Μάλλους, Δοκίμιο για την Αρχή του Πλυθησμού,1798 (αναθεωρήθηκε το 1803)

Ο Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους (1766-1834) είναι ο απαισιόδοξος κληρικός που επέμενε πως μόνο η εγκράτεια και ο περιορισμός των γεννήσεων μπορεί να σώσει τον κόσμο από την πείνα και όλες τις φοβερές συνέπειες της. Σίγουρα πολλοί θα απορήσουν όταν μάθουν ότι ο Τόμας Ρόμπερτ Μάλθους ήταν γίος εύπορου ευγενούς και οπαδού του Γάλλου στοχαστη του ΔιαφωτισμούΚοντορσέ. Ο πατέρας του Μάλθους είχε επίσης πεισθεί από τα επιχειρήματα του Γκόντγουιν στο έργο του Περί Πολιτικής Δικαιωσύνης.

66. Γκέοργκ Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ, Φαινομενολογία του Πνεύματος, 1807

Πολλοί θεωρούσαν τον Χέγκελ μικρό συγγραφέας. Ο Σοπενχάουερ τον αποκαλούσε τσαρλατάνο και φτηνό. Αυτό γινόταν όχι επειδή ο Σοπενχάουερ ζήλευε, αλλά γιατί θύμωνε πραγματικά με τον ύπουλο τρόπο με τον οποίο ο Χέγκελ παρέκαμπτε τον Καντ. Τον ενοχλούσε επίσης η εθνικιστική φιλοσοφία του Χέγκελ.

67. Αρτουρ Σοπενχάουερ, ο Κόσμος ως Βούληση και Παράσταση, 1819

Ο Σοπενχάουερ (1788-1860) επρόκειτο να γεννηθεί στην Αγγλία, γεννήθηκε όμως στο λιμάνι του Ντάντσιχ όπου είχε την επιχείρηση του εκείνη την εποχή ο πατέρας του. Η μητέρα του ήταν μυθιστοριαγράφος.

68. Αύγουστος Κοντ, Μαθήματα Θετικής Φιλοσοφίας, 1830-1842

Ο Αύγουστος Κοντ άσκησε τεράστια επιρροή και πολλοί στοχαστές του αιώνα του ασχολήθηκαν σοβαρά μαζί του: Μαρξ, Τζομ Στίουαρτ Μιλ, Τζορτζ Έλιοτ, Τζορτζ Χενρι Λιούς,Τόμας Χάρντι και πολλοί άλλοι, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικάνοι. Οι περισσότεροι ήταν άνθρωποι που είχαν χάσει λίγο-πολύ την πίστη τους στο χριστιανισμό, αλλά δεν ήθελαν να απαρνηθούν τα πράγματικα του πλεονεκτήματα.

69. Καρλ Μαρί φον Κλάουζεβιτς, περί πολέμου,1832

Ο Κλάουζεβιτς δεν ληταν φιλόσοφος, αν και πολλοί μελετητές στρατιωτικής ιστορίας τον περιγράφουν ως το “μεγαλύτερο φιλόσοφο του πολέμου”. Αυτός ο στρύφνος Πρώσσος άσκησε όση επιρροή άσκησαν πολλοί φιλόσοφοικαι, το κυριότερο, ίσως εμπόδισε χιλιάδες άλλους να σκεφτούν καν τη φιλοσφία ή οτιδήποτε άλλο.

70. Σέρεν Κίρκεγκορ, Είτε-Είτε,1843

Ο Δανός θεολόγος και φιλόσοφος Ζέρεν Κίρκεγκορ είναι από τους πέντε-έξι στοχαστές του 19ου αιώνα που επηρέασαν αποφασιστικά τη σκέψη του 20ού. <<Κρίνε τους άλλους με βάση τον εαυτό σου και δεν θα πέσεις πολύ έεξω>>.

71. Καρλ Μαρξ-Φρίντριχ Ένγκελς, το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος,1848

Ορισμένοι θα ρωτήσουν γιατί επιλέξαμε το Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος και όχι τοΚεφάλειο, το κύριο έργο του Καρλ Μάρξ. Είναι αυτό απάτη; Ίσως. Αλλά θα ήταν επίσης απάτη αν επιλέγαμε το Κεφάλαιο, οι δύο τελευταίοι τόμοι του οποίου εκδόθηκαν σε επιμέλεια Ένγκελς μετά το θάνατο του Μαρξ. Ο σερ Μπέρλιν, που θεωρείται ο καλύτερος μελετητής του Μαρξ, είχε δηλώσει λίγο πρίν από το θανατό του ότι ούτε αυτός είχε τελειώσει τον πρώτο τομο!

72. Χένρι Ντέιβιντ Θορό, πολιτική ανυπακοή,1849

Θα ήταν δύσκολο, ίσως και αδύνατο, να καθωρίσει κανείς αν άσκησε μεγαλύτερη επιρροή η <<πολιτική Ανυπακοή>> ή το Γουόλντεν. Ο ίδιος ο Χένρι Ντέιβιντ Θορό ήταν ένας άνθρωπος συνεσταλμένος αλλά ομιλητικός, περιπαικτικός αλλά καλοσυνάτος, απόμακρος αλλά παρών, που απέρριπτε την εξουσία και φοβόταν τις γυναίκες. Η προσωπικότητα του διαγράφεται πιο αδρά στο Ημερολόγιο του, που καταλαμβάνει δεκατεσσερις τόμους.

73. Κάρολος Δαρβίνος, η Καταγωγή των Ειδών,1859

Είναι περιττό να πούμε ότι ο Δαρβίνος ήταν <<παιδί του διαφωτισμού>> και ότι η θεωρία της εξέλιξης ήταν πολύ διαδεδομένη από τον προηγούμενο ήδη αγώνα.

74. Τζον Στιούαρτ Μιλ, Πέρι Ελευθερίας, 1859

Ο Τζον Στιούαρτ Μιλ έγραφε για τον ωφελιμισμό:  <<το δόγμα που αποδέχεται ως βάση της ηθικής τον Ωφελιμισμό ή Αρχή της Μέγιστης Ευτιχίας υποστηρίζει ότι μια πράξη είναι σωστή στο βαθμό που συμβάλει στην προαγωγή της ευτυχίας και λανθασμένη όταν τείνει να παράγει το αντίθετο της ευτυχίας. Με την ευτυχία επιδιώκεται η ευχαρίστηση και η απουσία πόνου. Με τη δυστυχία, ο πόνος και η στέρηση της ευχαρίστησης.>>

75. Χέρμπερτ Σπένσερ, Πρώτες Αρχές,1862

Στην περίφημη νουβέλα η Μονομαχία του Ρώσου συγγραφέα Αντον Τσέχωφ, ο αφηγητής περιγράφει ένα νεανικό ειδύλλιο ως εξής:<<αρχίσαμε με φιλία, ήρεμα βράδια, όρκους, Σπένσερ, ιδανικά και κοινά ενδιαφέροντα>>. Αυτό έγινε το 1891 και αποδυκνύει την τεράστια επιρροή του Βρετανού <<φιλοσόφου της επανάστασης>> Χέρμπερτ Σπένσερ(1820-1903). Ο Σπένσερ δεν επηρέασε μόνο την πατρίδα του και την Ευρώπη, αλλά κυρίως την Αμερική. Αυτή ακριβώς η μεγάλη επιρροή κάνει την πτώσει του ακόμα πιο δραματική. Σήμερα διαβάζεται και συζητιέται ελάχιστα.

76. Γκρέγκορ Μέντελ, Έρευνες σε Υβρίδια Φυτών,1866

Όταν το άρθρο << Έρευνες σε Υβρίδια Φυτών>> δημοσιύτηκε στην εφημερίδα της Φυσιογνωστικής Εταιρίας του Μπριν, δεν το πρόσεξε κανείς.

77. Λέων Τολστόι, Πόλεμος και Ειρήνη,1868-1869

Από πλευράς επιροής, ο Τολστόι υπήρξε ένας γίγαντας. Μεταρρυθμισές από όλα τα μέρη του κόσμου έσπευδαν να τον συμβουλευτούν. Ήταν ίσως ο μοναδικός που επηρέασε τον Βιτγκενστάιν, παρόλο που ήταν δυο εντελώς διαφορετικοί τύποι. Ο Τολστόι είναι σεβαστός ακόμα κι από εκείνους που απορρίπτουν κάθε συζήτηση για δικαιοσύνη, καλοσύνη ή αναρχισμό ως επαναστατικές ανοησίες.

78. Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ, Πραγματεία Πέρι Ηλεκτρισμού και Μαγνητισμού,1873

Ο Μάξγουελ δεν πρόλαβε να δεί διατυπωμένες τις εξισώσεις που φέρουν σήμερα το ονομά του. Οι επιστήμονες της εποχής του ενδιαφέρονταν για τα συμπερασματά του και τα μελετούσαν με προσοχή, αλλά δεν τα πίστευαν. Οι θεωρίες του έγιναι δεκτές μετά τον πρόωρο θανατό του.

79. Φρίντριχ Νίτσε, Τάδε Έφη Ζαρατούστρα,1883-1885

Ο Φρίντριχ Νίτσε είναι από τους σημαντικότερους στοχαστές της σύγχρονης εποχής. Αγνοήθηκε, όμως, σχεδόν μέχρι το τέλος του αιώνα του. Η τεράστια επιρροή του άρχισε όταν τα έργα του έγιναν περισσότερο γνωστά, δηλαδή λίγο πριν το θάνατο του. Το 1889 ο Νίτσε παραφρόνησε και έχασε οριστικά κάθε επαφή με το περοβάλλον. Δεν έμαθε ποτέ ότι γίνει τόσο διάσημος. Το δημοφιλέστερο βιβλίο του, που θεωρείται και το αριστούργημα του, είναι το ποίητικο πεζό Τάδε έφη Ζαρατούστρα. Το έργο αυτό περιγράφεται και ως <<λογοτεχνικό-φιλοσοφικό πείραμα>>. Όταν πρωτοδημοσιεύτηκε, όμως, αγνοήθηκε.

80. Ζίγκμουντ Φρόιντ, η Ερμηνία των Ονείρων,1900

Ο Ζίγκμουντ Φρόιντ συνέβαλε πολύ στην πρόοδο κατά τον 20ό αιώνα. Το έτος 2000 ο Φρόιντ είναι κεντρική μορφή, όποως ο Λοκ ή ο Νεύτων το 1700, ο Βολταίρος το 1800 ή ο Χέγκελ και ο Σοπενχάουερ το 1900.

81. Γουίλιαμ Τζέιμς, Πραγματισμός,1908

Οι Αρχές της Ψυχολογίας είναι ίσως το σπουδεώτερο έργο του Γουίλιαμ Τζέιμς και περιέχει τουλάχιστον τα σπέρματα όλων των επόμενων βιβλία του, όπως Η Θέληση για Πίστη, Τα Είδη της Θρησκευτικής Εμπειρίας: Μελέτη της ανθρώπινης Φύσης και η Σημασία της Αλήθειας. Είναι, όμως, περισσότερο γνωστός από τη φιλοσοφία του πραγματισμού, παρόλο που δεν τον επινόησε αυτός.

82. Άλμπερτ Αϊνστάιν, Σχετικότητα,1916

Αν παριστάνουμε ότι κάτανοούμε τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, έχουμε τουλάχιστον μια δικαιολογία: είναι πολύ δυσνόητη. Χρειάστηκαν κάμποσα χρόνια μέχρι να καμφθεί η αντίσταση των φυσικών. Σχετικότητα είναι ο τίτλος του βιβλίου που έγραψε ο Αϊνσταιν για να εξηγήσει στο ευρύτερο κοινό τις δύο θεωρίες του: τη θεωρία της Σχετικότιτας και στη συνέχεια τη θεωρία της γενικής Σχετικότητας με την οποία τη συμπλήρωσε ύστερα από πολύ αγώνα και πίεση. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε δεκαέξι φορές και εξακολουθεί να θεωρείτε μια αξεπέραστη εισαγωγή στο θέμα. Δεν μπορούμε,όμως, να πούμε ότι είναι <<απλό>>και εύκολο βιβλίο όπως άρεσε στον Αϊνσταιν να λέει.

83. Βιλφρέντο Παρέτο, Δοκίμια Γενικής Κοινωνιολογίας,1916

Η επιστήμη (ή τέχνη και επιστήμη) της κοινωνιολογίας άρχισε με τον Αύγουστο Κοντ, που της έδωσε αυτή την ονομασία και ήταν πεπεισμένος για τις δυνατότητές της. Ο Γαλλοϊταλος Βιλφρεντο Παρέτο παρεξηγήθηκε άδικα. Αλλά δεν χρειάζεται να συμπαθείς ένα πρόσωπο ή να εγκρίνεις τη μάσκα που επιλέγει να φορά για να αναγνωρίσεις την αξία του ως στοχαστή. Οι κοινωνιολόγοι, όσο κι αν αποδοκίμαζαν τις φασιστικές διασυνδέσεις του Παρέτο, δεν μπορούν να τον αγνοήσουν. Μαζί με τους Μαξ Βέμπερ και Έμιλ Ντιρκέμ, ο Παρέτο υπήρξε ένας από τους τρεις ιδρυτές της σύγχρονης κοινωνιολογίας.

84. Καρλ Γκούσταβ Γιουνγκ, Ψυχολογικοί Τύποι,1921

Ο Γιουνγκ υπήρξε για την ψυχολογία σχεδόν εξίσου σημαντικός με τον Φρόιντ, από τον οποίο πήρε ορισμένες βασικές ιδέες.

85. Μάρτιν Μπούμπερ, Εγώ κι Εσύ,1923

Ο Μάρτιν Μπούμπερ άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή του ξαναλέγοντας τις εβραϊκες ιστορίες που δημοσιεύτηκαν όσο ζούσε και τελικά περιλήφθηκαν στην μεταφρασμένη συλλογή Ιστορίες του Χασιδισμού. Ο Χασιδισμός ήταν ένα κίνημα των Εβραίων της Ευρώπης του 18ου αιώνα που αντλούσε έμπνευση από την Καμπάλα. Ο Μπούμπερ, αν και αναγνώριζε άλλες παραδόσεις, δεν μπορεί παρά να θεωρείτε καμπαλιστής. Οι δοξασίες του, που άσκησαν ακόμα μεγαλύτερη επιρροή από τις Ιστορίες, προβάλλονται στο μυστικιστικό αριστούργημα του Εγώ κι Εσύ.

86. Φραντς Κάφκα, Η Δίκη 1925

Η Δίκη του Φραντς Κάφκα δημοσιεύτηκε λίγο μέτα τον πρόωρο θανατό του, παρά τη ρητή επιθυμία του να καούν όλα τα έργα του. Αλλά ο στενός του φίλος και προικισμένος μυθιστοριογράφος Μαξ Μπροτ έκρινε -και πολύ σωστά- ότι το έργο του ήταν πολύ σημαντικό για να χαθεί.

87. Καρλ Πόπερ, Η Λογιή της επιστημονικής ανακάλυψης,1934

Ο Καρλ Πόπερ ήταν, και είναι ακόμα, ένας από τους πιο πολυσυζητημενος ανθρώπους της αποχής του. Η Λογική της Επιστημονικής Ανακάλυψης είναι το πρώτο βιβλίο και θεωρείτε το αριστουργημά του.

88. Τζον Μείναρντ Κέινς, Η Γενική θεωρία της Ααπασχόλησης, Του Ττόκου και του Χρήματος,1936

Ο Άγγλος οικονομολόγος και μαθηματικός Τζον Μέιναρντ Κέινς(1883-1946) έχει δύο κοινά σημεία με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν: λίγοι άνθρωποι κατανοούν τα γραπτά τους, ενώ η επιρροή τους ήταν μεγάλη και δεν έχει αποτιμηθεί ακόμα πλήρως.

89. Ζαν-Πολ Σαρτρ, το Είναι και το Μηδέν,1943

Από όλους τους θεωρούμενους μεγάλους φιλοσόφους, μόνο ο Ζαν-Πολ Σαρτρ ξεχώρισε στην εποχή του ως θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, ακτιβιστής και κριτικός λογοτεχνίας. Γι' αυτό συνήθιζαν να τον αποκαλούν <<μοναδικό φαινόμενο>>.

90. Φρίντριχ φον Χάγιεκ,Ο Δρόμος προς τη Δουλεία,1944

Ο Αυστριακός οικονομολόγος, επίδοξος φιλόσοφος και ψυχολόγος Φρίντριχ φον Χάγιεκ γεννήθηκε 1899 στη Βιένη και προερχόταν από οικογένεια διανοουμένων -ο πετέρας του ήταν φυσικός και βοτανολόγος. Αφού έγινε διάσιμος ως οικονομολόγος στην υπηρεσία της αυστριακης κυβέρνησης, μετά τον πόλεμο, στο πανεπιστήμιο του Σικάγο (όπου μεταξύ των φοιτητών του ήταν και ο Φρίντμαν). Αν κι η ατμόσφαιρα στο πανεπιστήμιο του λονδίνου ήταν εντελώς αντικεϊνσιακη, τελικά επικράτησαν οι ιδέες του Κέινς και το ονόμα του Χάγιεκ έμεινε κάμποσα χρόνια στην αφάνεια.

91. Σιμον ντε Μποβουαρ, Το Δεύτερο Φύλο,1948

Το φεμινιστικό δοκίμιο της Σιμόν ντε Μποβουάρ εκδόθηκε αρχικά στο Παρίσι, σε δύο τόμους. Μετά την Υποταγή των Γυναικών του Τζον Στιούαρτ Μιλ, αποτελεί μέχρι σήμερα το καλύτερο και πιο φιλοσοφικά ισορροπημένο βιβλίο για την απελευθέρωση της γυναίκας.

92. Νόρμπερτ Βίνερ, Κυβερνιτική,1948 (αναθεωρήθηκε 1961)

Σε σχέσει με τη σπουδαιότητά του, το οναμά του μαθηματικού Νόρμπερτ Βίνερ δεν ακούγεται σήμερα παρά μόνο μεταξύ των ειδικών. Ο Βίνερ έγινε διάσιμπς γιατί καθιέρωσε τη λέξη Κυβερνητικη. Αυτή, η λέξη, όμως, είναι πολύ γνωστή από το μαθηματικό που τη χρησιμοποίησε πρώτος. Ακόμα και μεγάλα λεξικά ή εγκυκλοπαίδειες που δίνουν τον ορισμό της λέξης κυβέρνησης αναφέρουν σπάνια τον ίδιο το Βίνερ. Ο θεμελιώδης πραγματισμός για τον οποίο θα ήθελε να τον θυμούνται ενοχλή αρκετούς σύγχρονους φιλοσόφους των επιστημών, που δεν τους αρέσει να αμφιβάλλουν ποτέ για τη χρησιμότητα του έργου τους, πράγμα που έκανε πάντα ο Βίνερ.

93. Τζορτζ Όργουελ,1984,1949

Η αντι-ουτοπία του Όργουελ, ένα μέρος όπου όλα είναι φρικτά, με τίτλο 1984, σεδιάστηκε το 1943 με τον τίτλο ο Τελευταίος Άνθρωπος στην Ευρωπή. Δεν αποτελεί πάντως πικρόχολη αντίδραση στην κατάρρευση του λόγω της φυματίωσης. Ο Όργουελ πέθανε από φυματίωση το 1950, πριν φτάσει καν τα πενήντα.

94. Γκέοργκ Ιβάνοβιτς Γκουρτζίεφ,Οι Ιστορίες του Βελζεβούλ στον Εγγονό του, 1950

Πριν από τριάντα χρόνια, δώδεκα από εμάς περάσαμε κάμποσα χρόνια στην κεντρική Ασία και αναπλάσαμε τη Δογματική από προφορικές παραδόσεις και από τη μελετή αρχαίων ενδυμασιών, λαϊκων τραγουδιών και ορισμένων βιβλίων. Η Δογματικη υπήρχε συνεχώς, ενώ η παράδοση διακοπτόταν. Ορισμένες ομάδες και κάστες της αρχαιότητας τη γνώριζαν, αλλά ήταν ατελής. Οι αρχαίοι απέδιδαν μεγάλη σημασία στην μεταφυσική...

95. Λούντβιχ Βιντγκενστάιν, Φιλοσοφικές Έρευνες,1953

Ο Αυστριακό φιλόσοφος και μαθηματικός Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, που παραιτήθηκε απο την πλούσια κληρονομία του πατέρα του, τοποθετούσε την ποίηση και τη θρησκεία πάνω από τη φιλοσοφία και συμβούλευε τους αγαπημένους του μαθητές να μην σπουδάσουν φιλοσοφία, έφερε την επανάσταση στη φιλοσοφική σκέψη του 20ού αιώνα.

96. Νόαμ Τσόμσκι, Συνακτικές Δομές,1957

Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι διάσημος στην Αμερική για τρείς λόγους. Κι ενώ δεν ενθάρρυνε ποτέ τη σύνδεση αυτών των τριών πλευρών της σκέψης του, ο πειρασμός αποδείχθηκε ακατανίκητος.

97. Τ.Σ.Κουν, Η Δομή των Επιστημονικών Επαναστάσεων,1962 (αναθεωρήθηκε 1970)

Η Δομή των Επιστημονικών Επαναστάσεων, μαζί με τις Κύριες Τάσεις, υπήρξαν ένα από τα σημαντικότρα ακαδημαϊκά βιβλία του 20ού αιώνα. Λεγεται ότι υπήρξε επίσης ο χειρότερος εχθρός του Κουν, γιατί ήταν ένας ιστορικός που καταβάθος πίστευε στην<<Επιστημονική Πρόοδος>> .

98. Μπέτι Φρίνταν, Το Γυνεκείο Μυστήριο 1963

Η Μπέτι Φρίνταν γεννήθηκε το 1921 στο Ιλινόις, την καρδία της συντηρητικής Αμερικής. Αρχικά σπούδασε ψυχολογία, κάτι που ταίριαζε απόλυτα σε μια γυναίκα που έμελλε να πυροδοτήσει την επανάσταση των γυναικών στην Αμερική και αργότερα αλλού. Οι καιροί είχαν ωριμάσει και η Φρίντα προχωρούσε.

99. Μάο Τσε Τουνγκ, η Σκέψη του Μάο,1966

Σήμερα μιλάμε σπάνια για τη Σκέψη του Μάο, το κόκκινο βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε κατά εκατομμύρια το 1966, την εποχή της καταστροφικής Μεγάλης Πολιτιστικής Επανάστασης του Προλεταριάτου. Η κυκλοφορία του, όμως, δεν περιοριζόταν στην Κίνα. Το βιβλίο αυτό προκάλεσε μάχες στα ναυπηγείο του Λονδίνου και συνέβαλε στον ξεσηκωμό φοιτητών σε όλο τον κόσμο. Δεν αμφισβητείται ούτε η επιρροή του στο Γαλλικο Μάϊ το '68, κάτι που, μεταξύ άλλων, προκάλεσε τη βίαιη αντίδραση της δεξιάς και μια γενική απέχθεια προς την επαναστατική δράση.

100. Μπ. Φ. Σκίνερ,Πέρα απο την Ελευθερία και την αξιοπρέπεια,1971

Ο ψυχολόγος Μπ. Φ. Σκίνερ, που γεννήθηκε στην Πενσιλβάνια το 1904, πίστευε περισσότερο στο αποτέλεσμα της ανταμοιβής παρά της τιμωρίας. Έγραφε στο απλοϊκό του μυθιστόρημα Walden Two(Γουόλντεν Νο2): <<Όταν επιτυγχάνεται η επιστήμη της συμπεριφοράς, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση σε μια προγραμματισμένη κοινωνία>>. Με άλλα λόγια, χρειάζόμαστε μια διαφορετική γλώσσα για να συζητάμε πιο αποτελεσματικά τέτοια ζητήματα για την κοινωνία, αλλά δεν την έχουν βρεί.

  http://antikleidi.com